Jeff Bridges – Be Here Soon (2000), Jeff Bridges (2011)
Ο Jeff Bridges τελικά δεν είναι μόνο ηθοποιός αλλά, όπως πολλοί συνάδελφοί του, έχει και μουσική φλέβα. Δεν είναι ασυνήθιστο για ανθρώπους του χώρου, άλλωστε και εγχώριοι τα καταφέρνουν αρκετά καλά, συχνά όμως επίσης η προσπάθεια για κάτι περαιτέρω από πλευράς τους (όπως η κυκλοφορία ενός δίσκου) καταλήγει είτε σε αποτυχία, είτε είναι πυροτεχνήματα προς εκμετάλλευση της επιτυχίας τους στον κόσμο του κινηματογράφου. Οφείλω να ομολογήσω μάλιστα πως όταν άκουσα πως ο Bridges κυκλοφόρησε δίσκο μετά την ερμηνεία του και το Oscar που απέσπασε στην ταινία Crazy Heart (όπου υποδύεται έναν ξεπεσμένο τραγουδιστή της country), Oscar που του χρώσταγε η «Ακαδημία» για παλαιότερες ερμηνείες του, μου πέρασε από το μυαλό πως ίσως να επρόκειτο και για μια στιγμή ματαιοδοξίας, ή εμπορικής εκμετάλλευσης της επιτυχίας που τόσο καθυστερημένα απολαμβάνει ο Bridges. Ψάχνοντας όμως περαιτέρω διαπίστωσα πως ο προσωπικός μου αγαπημένος Bridges (ναι, είμαι κινηματικός του Lebowski…) δεν είναι μια τέτοια τυπική περίπτωση, τουναντίον έχει κυκλοφορήσει τον πρώτο του δίσκο ήδη από το 2000, εποχή κατά την οποία δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει πως κυνηγούσε ή εκμεταλλευόταν τη διασημότητα του.
Ακούγοντας λοιπόν τον πρώτο δίσκο του Jeff Bridges, είναι δύσκολο να μην συμπαθήσεις την προσπάθειά του (ανεξάρτητα αν είσαι θαυμαστής της περσόνας του), εφόσον βέβαια αρέσουν σε κάποιον ακούσματα του ύφους του Bridges, δηλαδή folk-rock ή soul μελωδίες που συνοδεύονται από ερμηνεία χαλαρού και ανεπιτήδευτου χαρακτήρα. Φυσικά στο δίσκο υπάρχουν στιγμές που φανερώνουν πως ο Bridges δεν είναι επαγγελματίας τραγουδιστής, αλλά αυτό είναι μέρος της γοητείας του δίσκου, μαζί με το γεγονός πως φαίνεται ξεκάθαρα πως ο πρώτος που δεν προσποιείται και διασκεδάζει με το αποτέλεσμα, είναι ο ίδιος ο ερμηνευτής, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ό,τι γίνεται είναι πρόχειρο ή «εύκολο». Τα έξι κομμάτια του δίσκου τα υπογράφει ο ίδιος, γεγονός που καθιστά ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την περίπτωση. Βέβαια, στην εκδοχή του δίσκου που έχω εντοπίσει, τα κομμάτια είναι 10 και όχι 9 όπως είναι η επίσημη, ενώ υπάρχουν και μερικά σκρατσαρίσματα, που όμως επειδή είναι ίδια σε όποια εκδοχή κι αν βρήκα, τείνω να φανταστώ πως ίσως είναι μέρος της παραγωγής!
Στο δεύτερο δίσκο του Bridges ωστόσο τα πράγματα αλλάζουν σχετικά, με την έννοια πως στις περισσότερες των περιπτώσεων ο αυθορμητισμός και η φυσικότητα της πρώτης περίπτωσης φαίνονται να υποτάσσονται ακολουθώντας συγκεκριμένες νόρμες. Πολλοί αποδίδουν αυτήν την αλλαγή στην μουσική επιμέλεια και παραγωγή του δίσκου από τον T-Bone Burnett, του οποίου η εμμονή σε ήχους Americana και η αυστηρή και επιμελημένη παραγωγή αποστερούν τη φυσικότητα από έναν άνθρωπο που δεν είναι επαγγελματίας και που, ίσα ίσα, αυτός ο «ερασιτεχνικός» και ανεπιτήδευτος χαρακτήρας ήταν το μεγαλύτερο ατού του. Για να είμαι δίκαιος, ο δίσκος σε κάθε περίπτωση ακούγεται, ευχάριστα μάλιστα σε κάποιες στιγμές του, απλά υπάρχουν άλλοι καλλιτέχνες που κάνουν καλύτερα αυτό που κλήθηκε να κάνει ο Bridges σε αυτήν την περίπτωση. Προσωπικά όμως ελπίζω αν υπάρξει συνέχεια στον μουσικό οίστρο του Bridges, αυτή να κινηθεί σε άλλη κατεύθυνση, κάτι ίσως πιο κοντά και στις αρχικές του προθέσεις.
https://rapidshare.com/files/1797766460/JeBri_-_BeHeSo__2000_.rar
https://rapidshare.com/files/1012950683/JeBri_-_JeBri__2011_.rar
password: injazzenious
