Παρασκευή

Πάντα αγαπούσα την Παρασκευή περισσότερο από κάθε άλλη μέρα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Όταν ήμουν πολύ μικρός, Παρασκευή ήταν η μέρα που τέλειωνε τη δουλειά η μαμά και ο μπαμπάς και θα ξεκίναγαν οι βόλτες, τα μπάνια και το παιχνίδι με την άνεσή μας. Μεγαλώνοντας, την ίδια μέρα τελείωνε το σχολείο, σήμερα τελειώνει η δουλειά. Κι ενώ είναι σαν κάθε άλλη μέρα, με τις δουλειές, τα ωράρια, τα άγχη, παρ’ όλ’ αυτά σχεδόν τίποτα δεν με πτοεί. Η πιο ελπιδοφόρα μέρα, η μέρα των υποσχέσεων και της γλυκιάς προσμονής για την επιστροφή στην αυστηρά προσωπική μου ζωή. “Παιδί της Παρασκευής” με φώναζε και η γιαγιά μου, που με δυο καθημερινές κουβέντες σου κάνει κανονικό ψυχογράφημα. Κι όχι άδικα, γεννήθηκα άλλωστε Παρασκευή. Δεκατρείς ώρες κοιλοπονούσα τη μάνα μου, στριμμένος από τα γεννοφάσκια μου, μέχρι ν’ αλλάξει η μέρα και να ξεμυτίσω Παρασκευή μία η ώρα το βράδυ. Πριν από ακριβώς τριάντα χρόνια…

Advertisements

Συνέλαβαν για κακουργήματα τους διαχειριστές του Greekfun.com

Η πρώτη σύλληψη για τη λειτουργία ιστοσελίδας στον ελληνικό χώρο είναι γεγονός. Παρακάτω ακολουθεί όλη η είδησ όπως δημοσιεύεται στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας «Δημοκρατική της Ρόδου»:

http://dimokratiki.gr/article.asp?articleID=2755&catID=18&pubID=1

«Ποινική δίωξη για παράβαση του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας κατ’ επάγγελμα από κοινού σε βαθμό κακουργήματος άσκησε χθες ο Αντεισαγγελέας Πλημμελειοδικών Ρόδου κ. Ιωάννης Μητσιόπουλος σε βάρος των Μ. Ζ. του Κ. 32 ετών, κάτοικο Ρόδου, ιδιωτικό υπάλληλο, που συνελήφθη από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Ρόδου το απόγευμα της Τρίτης και κατά του Μ. Π. Π. Κ. του Δ. 23 ετών, φοιτητή, ο οποίος αναζητείται.
Οι ανωτέρω φέρονται σύμφωνα με τη δικογραφία που έχει σχηματιστεί να ήταν διαχειριστές ιστοχώρου-κοινότητας μελών με την επωνυμία http://www.greek-fun.com τα μέλη της οποίας είχαν μέσω της πρόσβασης τους στο forum αυτής να κατεβάζουν στους υπολογιστές τους μουσικά κομμάτια διάφορων καλλιτεχνών, ταινίες ελληνικές και ξένες αλλά και ηλεκτρονικά παιχνίδια γνωστών εταιρειών.
Πρόκειται για την πρώτη σύλληψη που πραγματοποιείται πανελλαδικά για τη λειτουργία ιστοσελίδας που παρέχει τη δυνατότητα στους χρήστες τους να έχουν πρόσβαση σε «πειρατικά» αντίγραφα ταινιών, dvd και παιχνιδιών, μετά από την υποβολή σχετικής μήνυσης της Εταιρίας Προστασίας Οπτικοακουστικών Εργων (ΕΠΟΕ).
Συγκεκριμένα το πρωί της Τρίτης ο κ. Θεόδωρος Πετσίνης εκπρόσωπος της ΕΠΟΕ υπέβαλε μήνυση κατά των ανωτέρω κατηγορούμενων.
Στη μήνυση της ΕΠΟΕ αναφέρεται ότι οι ανωτέρω διαχειριστές της ιστοσελίδας με την επωνυμία http://www.greek-fun.com συγκέντρωναν με ίδια πρωτοβουλία και ειδικό προς τούτο σχεδιασμένο ηλεκτρονικό σύστημα στην ως άνω ιστοσελίδα, παράνομα και χωρίς την εκ του νόμου προβλεπόμενη προηγούμενη γραπτή άδεια των δικαιούχων εταιρειών μελών της ΕΠΟΕ διαδικτυακούς συνδέσμους που αντιστοιχούν και παραπέμπουν σε οπτιακουστικά έργα πάσης φύσεως. Καταγγέλθηκαν παραπέρα ότi μεσολαβούν ώστε να καθίστανται προσιτά στο κοινό, μέσω του διαδικτύου και συγκεκριμένα μέσω της ανωτέρω ιστοσελίδας οπτιακουστικά έργα ενώ προτρέπουν τρίτους να παραβιάζουν τις διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
Σύμφωνα με την ίδια έγκληση οι μηνυόμενοι αλλά και άλλοι που αναζητούνται είχαν συστήσει με ίδια πρωτοβουλία μια κλειστή κοινότητα (Forum) η οποία λειτουργεί με αποκλειστικό σκοπό τη χωρίς δικαίωμα ανταλλαγή μεταξύ των μελών χρηστών του forum αρχείων που περιέχουν οπτιακουστικά έργα.
Στη συγκεκριμένη κοινότητα έχουν πρόσβαση μέσω του διαδικτύου μόνον χρήστες μέλη οι οποίοι έχουν υποβάλει σχετικό αίτημα στους διαχειριστές της ιστοσελίδας.
Αναφέρεται παραπέρα ότι οι χρήστες μέλη του forum χωρίς δικαίωμα και γι’ αυτό παρανόμως ανεβάζουν και αποθηκεύουν οπτιακουστικά έργα στους υπολογιστές εξυπηρέτησης του δικτύου του παγκοσμίως γνωστού ιστότοπου με την ονομασία rapidshare ενώ παρέχουν μέσω του forum οδηγίες στους χρήστες μέλη.
Η ΕΠΟΕ ισχυρίζεται παραπέρα ότι οι μηνυόμενοι καλούσαν τους χρήστες μέλη του forum να καταβάλουν σ’ αυτούς υπό το μανδύα της δήθεν δωρεάς συγκεκριμένα χρηματικά ποσά και μάλιστα απαιτώντας ελάχιστη καταβολή από 15 έως 45 ευρώ υποσχόμενοι, σε κάθε περίπτωση, να παράσχουν, σε αντάλλαγμα, συγκεκριμένα οφέλη και πλεονεκτήματα, που κατά κύριο λόγο έχουν να κάνουν με τη διευκόλυνση και την επιτάχυνση της διαδικασίας της παράνομης διακίνησης και ανταλλαγής αρχείων.
Αναφέρεται παραπέρα ότι ο αριθμός των χρηστών μελών της συγκεκριμένης ιστοσελίδας ανέρχεται σε 285.000.
Από την έρευνα που διεξήγαγε η EΠΟΕ, όπως τονίζεται στην έγκληση οι μηνυόμενοι χρησιμοποιούσαν για τις ως άνω πληρωμές τη γνωστή διαδικτυακή εταιρεία PAYPAL.
Eπισημαίνεται παραπέρα ότι στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα http://www.greek-fun.com και μέσω του forum αυτής υπήρχαν προς διάθεση 14.000 οπτιακουστικά έργα εκ των οποίων 5.500 περίπου ανήκαν σε εταιρείες μέλη της EΠΟΕ.
Περαιτέρω από την έρευνα προέκυψε ότι η παράνομη διακίνηση ή και ανταλλαγή των 14.000 οπτιακουστικών έργων συντελέστηκε περίπου 200.000 φορές εκ των οποίων 90.000 φορές περίπου αφορούσαν σε οπτιακουστικά έργα τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα των οποίων ανήκουν σε εταιρείες μέλη της ΕΠΟΕ.
Η ΕΠΟΕ υπολογίζει την οικονομική ζημία που υπέστη με την ίδια μήνυση στο εξωφρενικό ποσό του 1.800.000 ευρώ!!!
Ο κ. Πετσίνης της ΕΠΟΕ επεσήμανε ότι από την έρευνα που έγινε στον επίμαχο ιστοχώρο η διαχείριση αυτού γινόταν από τρία άτομα με τα ψευδώνυμα «Εvi», «Lionheart» και «Μat».
Για τον διαχειριστή με το ψευδώνυμο «Εvi» η ΕΠΟΕ δεν κατόρθωσε να συλλέξει κάποιο συγκεκριμένο στοιχείο που αφορά την ταυτότητα του. Για τον διαχειριστή με το ψευδώνυμο «Lionheart» διαπιστώθηκε ότι στο προφίλ που έχει καταχωρημένο αναφέρει ότι είναι γεννημένος στη Ρόδο το 1977 και στην ίδια σελίδα είχε έναν σύνδεσμο (link) που παραπέμπει στην ιστοσελίδα που διατηρεί στον ιστοχώρο Facebook. Πηγαίνοντας στην ιστοσελίδα του στο Facebook διαπιστώθηκε ότι διατηρούσε άλλο link για την ιστοχώρο http://www.greek-fun.com ενώ δηλώνει διαχειριστής της ιστοσελίδας αυτής.
Σε ότι αφορά τον διαχειριστή με το κωδικό όνομα «Mat» διαπιστώθηκε ότι η διεύθυνση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του είναι αυτή που προβάλλεται στο http://www.greek-fun.com ενώ διαπιστώθηκε ότι διαφήμιζε και άλλες ιστοσελίδες. Από τον έλεγχο των διαφημιστών διαπιστώθηκε έτσι η ταυτότητα και του δεύτερου κατηγορούμενου.
Εν πάση περιπτώσει εξεταζόμενος από τους αστυνομικούς ο πρώτος κατηγορούμενος πατέρας δύο παιδιών αρνήθηκε κατηγορηματικά τα καταγγελλόμενα σε βάρος του. Ισχυρίστηκε συγκεκριμένα ότι διαχειριστής της ιστοσελίδας είναι ο «Mat» τον οποίο έχει δει μόνο μια φορά πριν από 4 περίπου χρόνια και πήγε για καφέ μαζί του στη Ρόδο. Αφού τόνισε ότι η μόνη επικοινωνία που έχει μαζί του είναι μέσω του διαδικτύου τόνισε ότι έχει μπει στην ιστοσελίδα http://www.greek-fun.com και έχει δώσει συνδέσμους με κάποια τραγούδια τα οποία και έχουν ανεβεί και διατίθενται από την ιστοσελίδα. Τόνισε ωστόσο ότι τα συγκεκριμένα τραγούδια δεν πωλούνται και είναι παραγωγές δικές του καθώς εργάζεται και ως disc jokey. Eπεσήμανε ακόμη ότι δεν έχει ανεβάσει ποτέ ταινίες στην ιστοσελίδα αλλά και ότι δεν έχει κωδικούς πρόσβασης στο server του http://www.greek-fun.com και καμία οικονομική απολαβή.
Τόνισε ότι έχει κωδικό για να μπαίνει στο forum και ότι είχε ζητήσει να διαγραφεί ο κωδικός του αυτός. Επεσήμανε ότι ο «Mat» τον είχε χαρακτηρίσει διαχειριστή στην ιστοσελίδα χωρίς όμως αυτός να ασκεί την οποιαδήποτε διαχείριση.
Σημειώνεται ότι στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του που κατασχέθηκε δεν βρέθηκαν ταινίες παρά μόνο ορισμένα comics που έβλεπαν τα παιδιά του.
Εν πάση περιπτώσει θα απολογηθεί ενώπιον του Ανακριτή του Β’ Τμήματος Ρόδου κ. Θ. Δουκάκη την Παρασκευή.
Ως συνήγορος υπεράσπισης του παρίσταται ο δικηγόρος κ. Ακης Μεϊμάρης.»

Ασκήσεις διαχείρισης χρόνου

Είναι κάτι μέρες που ειλικρινά δεν καταλαβαίνεις που πήγαν. Όπως η σημερινή ας πούμε. Σηκώθηκα ως συνήθως, στις 07:30. Πρωινό και λοιπές ασχολίες, οδήγηση υπό καθεστώς κυκλοφοριακού, όπως κάθε μέρα, και 09:10 χτυπάω κάρτα. Δουλειά, δουλειά, δουλειά, 17:10, σηκώνομαι να φύγω. Έμπλεξα όμως σε μια συζήτηση με τους συναδέλφους σχετικά με την ανασφάλεια της εργασίας μας και αφού «ανταλλάξαμε απόψεις» σχετικά με μια επικείμενη απεργία, χωρίσαμε τους δρόμους μας στις 18:00. Κυκλοφοριακό χάος στο δρόμο, μια απόσταση που υπό νορμάλ συνθήκες θες το πολύ ένα τέταρτο, τώρα κοντεύει τη μία ώρα: δεν κινείται τίποτα. 19:15 έχω παρκάρει κιόλας, μακαρίζοντας την τύχη μου που η διαδικασία μου πήρε 10 λεπτά, έχω κι εδώ κάτι εξωπραγματικά ρεκόρ.

Με το που μπαίνω στο σπίτι, το τηλέφωνο χτυπά: ο πατέρας και έχει και όρεξη για κουβέντα. Αφού του έχω αποστερήσει τη συντροφιά μου, καθώς μένουμε σε διαφορετικές πόλεις, οι τηλεφωνικές μας συνδιαλέξεις μπορούν να γίνουν και μακροσκελείς, ανθρώπινο είναι. Ο χρόνος όμως ούτε ανθρώπινος είναι, ούτε την ίδια κατανόηση έχει, αφού ό,τι και να σου συμβαίνει βρε παιδάκι μου, το καλύτερο ή το χειρότερο, αυτός πάντα του κεφαλιού του κάνει και δεν συμβαδίζει με το ρυθμό σου ποτέ, καμιά απόκλιση. Έτσι, στις 19:45 αποχαιρέτησα τον πατέρα μου, έβαλα τη φόρμα μου και κίνησα κατά το γυμναστήριο που έχω εντάξει δις εβδομαδιαίως στο πρόγραμμα, το σύστησε και ο γιατρός άλλωστε.

21:00 ήμουν πίσω στο σπίτι, κατάκοπος και καταϊδρωμένος. Σύρθηκα μέχρι το μπάνιο για να εξανθρωπιστώ και πάλι και 21:30 έτρωγα το φαΐ που μου είχε πάρει χθες όλο το απόγευμα να το ψωνίσω και να το μαγειρέψω (άλλη μια χαμένη μέρα). 22:00 λοιπόν και πιάνω τον εαυτό μου να λαγοκοιμάται με ένα παράπονο όμως μπροστά από την φλύαρη τηλεόραση. Πού πήγε όλη η μέρα; Που χάθηκε όλη η μέρα; Και αν πάλι ήταν μια μέρα μόνο, καλά θα ήταν. Αλλά όταν το ερώτημα αυτό ανακύπτει ολοένα και συχνότερα, φτάνεις να αναρωτιέσαι, που πήγε η ζωή; Και είμαι μόνο 30 χρονών, εργένης χωρίς πολλές υποχρεώσεις. Δηλαδή μετά τι γίνεται; Παιδιά, σκυλιά, γατιά, οικογένειες, φροντιστήρια… Μήπως κάτι δεν πάει καλά εδώ; Ή μήπως έχω ένα απλούστατο πρόβλημα διαχείρισης χρόνου;

Στάθης Δρογώσης – Μην το πεις πουθενά

Ένα από τα πολύ λίγα κομμάτια της σύγχρονης ελληνικής σκηνής που μου τράβηξε την προσοχή αμέσως μόλις το πρωτοάκουσα στο ραδιόφωνο. Περιέχεται στο δίσκο «Η αγάπη στο τέλος» που κυκλοφόρησε το 2009. Αν και δεν έχω ακούσει ολόκληρο το δίσκο και δεν μου αρέσει να προτρέχω, αυτό το κομμάτι δείχνει καλοδουλεμένο, παρά κάποιες αδυναμίες (κάπως συχνή επανάληψη, ας πούμε). Καλή προσπάθεια από έναν σχετικά νέο στο χώρο καλλιτέχνη και όχι ιδιαίτερα προβεβλημένο.

Athens Riots (επέτειος Γρηγορόπουλου μέρος 2ον)

Όλες οι φωτογραφίες ανήκουν στον Νίκο Πηλό που ευγενικά μου τις παραχώρησε: http://www.nikospilos.com

Τελικά, είχαμε επεισόδια και βία στους δρόμους της Αθήνας και αυτόν το Δεκέμβρη. Φυσικά όχι της ίδιας έκτασης σε σχέση με τα περσινά, αλλά σαφώς δεν ήταν ίδια και η παρουσία της αστυνομίας στους δρόμους και όχι μόνο. Τα διάφορα «ντου» που κάνουν τις τελευταίες ημέρες με αμφίβολης νομιμότητας τρόπους κυνηγώντας μπουκάλια μπύρας, οι εκατοντάδες προσαγωγές για αμφίβολους λόγους  και οι καμικάζι μοτοσικλετιστές που από τύχη και μόνον δεν έγιναν νέοι δολοφόνοι, μαρτυρούν του λόγου το αληθές. Και το μόνο ζήτημα που μας απασχολεί είναι ο τρόπος λειτουργίας και δράσης της ΕΛΑΣ καθώς και η ύποπτη ανεκτικότητά της σε διάφορα ακροδεξιά και προβοκατόρικα φαινόμενα από την μία πλευρά και σχετικά με την κατάργηση ή όχι του ασύλου από την άλλη. Ασφαλώς και είναι σημαντικά θέματα κι αυτά αλλά ελάσσονα σε σχέση με τα δραματικά προβλήματα του τόπου και τα αδιέξοδα της κοινωνικής δομής.

Είναι κοινή λογική ότι όταν τα προβλήματα σωρεύονται καθημερινά όλο και περισσότερα, σε μια κοινωνία που από την μια πλευρά μαστίζεται από την ανεργία ενώ από την άλλη χορεύουν δισεκατομμύρια ευρώ μπροστά στα μάτια τους (μας), η λαϊκή οργή θα ξεχειλίσει. Και, κακώς, μέρος αυτής της οργής θα εκφραστεί και άγονα, με μπάχαλους να κάνουν φασαρίες γιατί δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν. Αλλά δεν μπορεί το ζήτημα να εξαντλείται σε όλη τη δημόσια συζήτηση για τους βανδαλισμούς των μπαχάλων και για το πως καταστρέφουν τις περιουσίες του κοσμάκη. Δηλαδή τα λεφτά, του Βατοπεδίου ας πούμε ή των ομολόγων, ποιος τα χρεώθηκε και τα πληρώνει τώρα με επιτήρηση, κλείνοντας τα σπίτια σε πολύ κοσμάκη; Μένοντας να συζητάμε για τα επεισόδια, χάνουμε το δάσος.

Βέβαια, από την άλλη μεριά, ούτε οι ίδιοι οι διαδηλωτές έχουν θέσει έτσι το θέμα. Δεν έχω ακούσει πολιτικές θέσεις ή αίτημα, πέραν από ζητήματα αστυνόμευσης και καταστολής. Και εδώ που τα λέμε, η όλη ιστορία έχει ξεκινήσει από την άτυχη έμπνευση ενός ακόμα πιστολέρο αστυνόμου (από εκείνους που χρόνια τώρα ανέχεται να υπάρχουν στο σώμα η εκάστοτε πολιτική ηγεσία) να πουλήσει τσαμπουκά σε ένα, όπως και να το κάνουμε, 15χρονο παιδί. Αν δεν είχε συμβεί αυτό το περιστατικό, τίποτα δεν θα είχε γίνει και η βεντέτα του αναρχικού χώρου με τα σύμβολα της τάξης δεν θα είχε ξεπηδήσει ποτέ από το περιθώριο. Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς το πάθημα του ΣΥΡΙΖΑ που προσπάθησε να προσδώσει πολιτικά χαρακτηριστικά στο φαινόμενο και, ανεξάρτητα της επίθεσης που δέχτηκε από τα ΜΜΕ και τις λοιπές πολιτικές δυνάμεις, δεν δικαιώθηκε ούτε στη συνείδηση του κόσμου, ξαναγυρνώντας στα περιθωριακά ποσοστά του παρελθόντος.

Νομίζω πως αυτός είναι και ο κύριος λόγος που οι αντιδράσεις είναι τόσο βίαιες. Δεν υπάρχει πολιτική ιδεολογία που να μπορεί να τις εκφράσει και να τις μετουσιώσει σε κάτι το χειροπιαστό, γι’ αυτό και υπάρχει απλά τσαμπουκάς για τον τσαμπουκά, μάχες σώμα με σώμα, σε έναν κλεφτοπόλεμο γενικής δυσαρέσκειας.

Επέτειος Γρηγορόπουλου

Μερικές φορές νομίζω πως η κοινή λογική είναι πραγματικά αυτό που λείπει σε αυτόν τον τόπο. Οι εκδηλώσεις μνήμης στον άτυχο 15χρονο ξεκινούν σήμερα το απόγευμα και η πόλη ετοιμάζεται να τις υποδεχτεί πνιγμένη μες στα σκουπίδια. Φυσικά δεν είναι θέμα της επετείου το να μην έχει γίνει ακόμα μια φορά η Αθήνα συνώνυμο της τριτοκοσμικής διαβίωσης, αλλά δεν σκέφτηκε κανείς ειδικά αυτές τις μέρες ότι δεν είναι και ό,τι πιο σώφρον να είναι πνιγμένη η πόλη σε εύφλεκτα «πολεμοφόδια», έστω για τον φόβο των Ιουδαίων; Για ακόμα μια φορά θα αρκεστούμε στη Μητέρα Φύση για να μας ξελασπώσει; Μάλλον τουλάχιστον έπιασε τόπο ο χορός της βροχής που από χτες το βράδυ μες στο μεθύσι μου άρχισα να εξασκώ…

Όσο για την ίδια την επέτειο, παραθέτω αυτούσιο το άρθρο του Παύλου Τσίμα από τα σημερινά Νέα Σαββατοκύριακο με μια ψύχραιμη και εν πολλοίς σωστή προβληματική γύρω από τα περσινά επεισόδια:

«Ξημερώνει η επέτειος της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου και τη χώρα ζώνει ο φόβος. Όχι η θλίψη για το χαμένο παιδί. Όχι η έγνοια για τους χιλιάδες συνομηλίκους του που βγήκαν πέρυσι στους δρόμους εν πλήρει συγχύσει αλλά με γνήσια οργή και μοιάζουν τώρα κάπως απορημένοι με τον εαυτό τους και την εμπειρία τους. Ούτε η προσπάθεια να καταλάβουμε, έστω και καθυστερημένα, τι συνέβη πέρυσι τον Δεκέμβριο. Να καταλάβουμε αν ήταν μια τυχαία και μεμονωμένη «αστοχία υλικού» ο πυροβολισμός ενός αστυνομικού, στα καλά καθούμενα, εναντίον μιας παρέας ανήλικων παιδιών ή σύμπτωμα μιας ασθένειας που ενδημεί. Να καταλάβουμε επίσης ποια δύναμη έβγαλε στους δρόμους τόσες χιλιάδες νέους ανθρώπους να διαδηλώνουν με πάθος αλλά δίχως αίτημα, να κινητοποιούνται μαζικά αλλά δίχως σαφή στόχο. Να καταλάβουμε, τέλος, και ποιοι λόγοι επέτρεψαν να συντελεστεί η υφαρπαγή (μετά φόνου) της αυθόρμητης διαμαρτυρίας των πολλών, από δράκες «Ασσασίνων», της φωτιάς και του Καλάσνικοφ.

Τίποτε από αυτά δεν συζητεί η πόλις. Μόνο φοβάται. Φοβάται μήπως ξαναζήσει μέρες και νύχτες επιδρομών, λεηλασιών και αίματος. Φοβάται μήπως η βία κάνει ξανά κατάληψη στους δρόμους. Κι αυτός ο φόβος με τον οποίο περιμένει η χώρα το μνημόσυνο ενός εφήβου είναι ήδη μία ήττα.

Το βέβαιο είναι πως ό,τι κι αν συμβεί φέτος στην επέτειο των περυσινών Δεκεμβριανών, είτε επιβεβαιωθούν είτε όχι οι προβλέψεις για ένα νέο ξέσπασμα της βίας, δύσκολα αυτό θα εγγραφεί ξανά στην πολιτική και κοινωνική μας ατζέντα ως σημαντικό γεγονός. Θα είναι, μάλλον, γεγονός του αστυνομικού δελτίου- περισσότερο ή λιγότερο σημαντικό. Στην ατζέντα της πόλεως παραμένει ωστόσο εγγεγραμμένη η απορία για όσα συνέβησαν πέρυσι και ακόμη δεν έχουμε καταφέρει να ξεδιαλύνουμε και να ερμηνεύσουμε.

Η συζήτηση, δειλά δειλά, στο περιθώριο άνοιξε ξανά αυτές τις ημέρες: Ήταν ο περυσινός Δεκέμβριος εξέγερση ή «εξέγερση»; Ήταν εξέγερση μιας νέας γενιάς απέναντι στον κόσμο που ετοιμάζεται να την προϋπαντήσει ή ο τελευταίος σπασμός της ξινισμένης «κουλτούρας της μεταπολίτευσης»; Ήταν μια εξέγερση αληθινή ή απλώς μια μαζική αταξία των παιδιών της μεσαίας τάξης, που τους χάιδεψε τα αυτιά και τους κολάκευσε την εφηβική τάση ανυπακοής μια «ανεύθυνη Αριστερά»; Κι αν ήταν, πράγματι, εξέγερση που τροφοδότησαν τα προβλήματα της νεολαίας, γιατί η εξέγερση συνετελέσθη μόνο στην Ελλάδα, δεν έχουν αλλού ανάλογα προβλήματα; Και της Αριστεράς το σφάλμα ποιο ακριβώς ήταν; Ότι φλέρταρε με τους βίαιους νέους κι έτσι τρόμαξε τους νοικοκυραίους που φλέρταραν δημοσκοπικώς μαζί της, ότι δεν κούνησε κι αυτή αυστηρά το δάχτυλο στα άτακτα παιδιά να τα φρονιμέψει; Ή ότι όταν βρέθηκε μπροστά στην πρόκληση της ηγεμονίας, του μετασχηματισμού δηλαδή ενός αυθόρμητου ξεσπάσματος σε έλλογο, πολιτικό κίνημα ανακάλυψε ότι δεν είχε και πολλά να πει και πως ο αμήχανος και ασθενικός λόγος της ηττήθηκε από την άναρθρη κραυγή του βίαιου, φανατισμένου μίσους; Από όλα τα ερωτήματα ξεχωρίζω ένα που ετέθη από τον καθηγητή Στ. Καλύβα. Αν ο περυσινός Δεκέμβριος ήταν μια εξέγερση που εξηγείται από τα οικονομικά, ψυχολογικά ή ηθικά αδιέξοδα που βιώνει η νεολαία (η νεολαία ολόκληρη, γενικώς και αδιακρίτως;) γιατί δεν σημειώθηκαν αντίστοιχες εξεγέρσεις σε χώρες που έχουν συγκρίσιμα με της Ελλάδας προβλήματα; Και γιατί η μόνη χώρα που έζησε κάτι ανάλογο είναι η Γαλλία, όπου όμως στην εξέγερση μετείχαν μετανάστες δεύτερης γενιάς και όχι τέκνα της ιθαγενούς μεσαίας τάξης;

Ενδιαφέρον ερώτημα, το οποίο επιδέχεται πολλές εκδοχές απαντήσεων. Μία θα μπορούσε να είναι ότι σε καμία άλλη ίσως χώρα από αυτές που έχουν ανάλογα προβλήματα δεν είναι τόσο απομειωμένη η εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς μέσω των οποίων οι κοινωνίες διαπραγματεύονται τα προβλήματά τους και τις αντιθέσεις τους και η εμπιστοσύνη προς τους κοινούς κανόνες και τη δίκαιη και αποτελεσματική εφαρμογή τους.

Αν η απάντηση- υπόθεση είναι σωστή, ξέρουμε τουλάχιστον από πού πρέπει να αρχίσουμε.

Η πόλη μόνο φοβάται. Φοβάται μήπως ξαναζήσει μέρες και νύχτες επιδρομών, λεηλασιών και αίματος. Φοβάται μήπως η βία κάνει ξανά κατάληψη στους δρόμους. Κι αυτός ο φόβος με τον οποίο περιμένει η χώρα το μνημόσυνο ενός εφήβου είναι ήδη μια ήττα».

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=10&la=1&ct=13&artid=4549609