Η τρομοκρατία του αύριο (όταν δεν έχεις να πληρώσεις το ρεύμα…)

Έδωσα ειλικρινή αγώνα για να καταφέρω να σηκωθώ από το κρεβάτι. Κάτι ο κακός και ταραγμένος ύπνος, κάτι το εργασιακό burnout που νομίζω πως με κατατρέχει αυτήν την περίοδο, το να σηκωθώ και να ετοιμαστώ για ακόμα μια συνηθισμένη μέρα στο γραφείο μου φαινόταν ειλικρινής άθλος. Μολαταύτα, όταν το ξυπνητήρι έσκασε στο πάτωμα από τα σπρωξίδια, το πήρα απόφαση. Σηκώθηκα, πλύθηκα,  νοικοκυρεύτηκα και ξεκίνησα τη μέρα, φυσικά,  γκρινιάζοντας. Έβλεπα Λαζόπουλο το προηγούμενο βράδυ και τα είχα πάρει για ακόμα μια φορά στο κρανίο. Όχι με τον ίδιο φυσικά, αλλά με αυτά που συμβαίνουν. Ήταν και η εκπομπή του Τσίμα μετά με το ΔΝΤ και ήρθε και έδεσε το γλυκό. Πώς να κοιμηθείς φυσιολογικά μετά και πώς να ξυπνήσεις αλλιώς παρά γκρινιάζοντας, βλέποντας τα χειρότερα να έρχονται…

Κατέβηκα λοιπόν και με το κράνος ανά χείρας καθάριζα τη μοτοσυκλέτα από των πουλιών τα στίγματα όταν είδα να έρχεται προς το μέρος μου μια γυναίκα γύρω στα τριανταπέντε, καλοντυμένη, μιλώντας στο κινητό της, ενώ έσπρωχνε το καρότσι με το μωρό. Την πρόσεξα γιατί κάτι μου φαινόταν περίεργο στο πρόσωπό της, χωρίς να μπορώ από αυτήν την απόσταση να καταλάβω τι. Όταν ήρθε κοντύτερα, κατάλαβα ότι τα κατακόκκινα, δακρυσμένα μάτια της μου είχαν τραβήξει την προσοχή. Καθώς συνέχιζε να μιλάει στο κινητό της ενώ πέρασε από δίπλα μου, ήταν αδύνατον να μην ακούσω τι έλεγε: «Θες να ακούσεις για κρίση; Να σου πω εγώ λοιπόν για κρίση. Από αύριο δεν θα έχω ρεύμα στο σπίτι, το καταλαβαίνεις; Δεν θα έχω ρεύμα! Αν είναι ποτέ δυνατόν!».

Προσπάθησα να θυμηθώ πως ήταν η ζωή χωρίς ρεύμα σε μια μεγάλη διακοπή το καλοκαίρι. Ούτε τηλεόραση, ούτε υπολογιστής, δίχως μουσική και τηλέφωνο, ο θερμοσίφωνας άδειος από ζεστό νερό κι ενώ ιδροκοπούσα σαν το γουρούνι πάνω από την ψηστιέρα για να φτιάξω κάτι μπιφτέκια να φάω τα οποία και δεν τελείωσα ποτέ, έσβησε και το κλιματιστικό, αφήνοντάς με τελικά νηστικό, βρωμιάρη και ζαβλακωμένο από τη ζέστη. Κόλαση! Μεσαίωνας δίχως άλλο! Κι ενώ εμένα μου φάνηκε κωμικό γιατί κράτησε για ένα βράδυ, η περίπτωση της γυναίκας που έκλαιγε είναι τελείως διαφορετική. Λίγες σπαρακτικότερες εικόνες μπορώ να φανταστώ από το ειλικρινές κλάμα μιας απελπισμένης γυναίκας, μιας μάνας που αποτυγχάνει να προστατέψει το παιδί της. Αυτή είναι το πρόσωπο της κρίσης, πρόσωπο που δεν βλέπει δίπλα του κανείς από αυτούς που κόπτονται για το κοινό καλό, κανείς από τους τραπεζίτες, πολιτικούς, «αγορές», «οίκους», γραμματείς και φαρισαίους.  Θυμάμαι φέτος το χειμώνα ένα βράδυ που καθώς κατευθυνόμουν από το Σύνταγμα προς το Προεδρικό Μέγαρο και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη μια μεγάλη πορεία, πέρασα μπροστά από την πλαϊνή είσοδο της Βουλής, εκεί που μπαίνουν με τις λιμουζίνες τους οι εκλεγμένοι αφέντες. Και είδα με τα ίδια μου τα μάτια την Πρόεδρο του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα να μπαίνει με το γνωστό της προλεταριακό look σε ένα καθόλου προλεταριακό LEXUS, τη στιγμή που δίπλα ακριβώς πέφτανε κορμιά. Η απεικόνιση αυτής της ειρωνείας μου φάνηκε ειλικρινά εξαιρετική.

Πλην όμως, τα χειρότερα ακόμα δεν έχουν έρθει. Ο μονόδρομος της προσφυγής στο ΔΝΤ αποσιωπείται, ενώ όλα μας σπρώχνουν προς τα εκεί. Οι εφορίες, άκουγα σήμερα στις ειδήσεις, έκαναν έκτακτες συσκέψεις γιατί αδυνατούν να φέρουν έσοδα στα ταμεία και προειδοποιούν για αδυναμία εκτέλεσης του προϋπολογισμού. Το Δημόσιο συνεχίζει να έχει τους περισσότερους υπαλλήλους από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, αλλά οι ελλείψεις προσωπικού για να λειτουργήσουν οι υπηρεσίες σωστά είναι η μόνιμη επίκληση για το χάος που επικρατεί. Οι μαγαζάτορες συνεχίζουν να ζητάνε τιμές από άλλους πλανήτες ενώ η καθίζηση του τουρισμού μάλλον έχει υποεκτιμηθεί. Ταυτόχρονα, εμείς αναλαμβάνουμε διάφορα πανηγυράκια, όπως οι Μεσογειακοί Αγώνες ή οι Special Olympics που θα γίνουν στην Αθήνα με μια χαριτωμένη μασκότ-ήλιο που κάνει και διαφήμιση στις τηλεοράσεις (έχουμε και δημοτικές εκλογές…). Και αν θέλει κανείς να καταλάβει τι ακριβώς θα συμβεί όταν φτάσουν τα πράγματα στο μη περαιτέρω, δεν έχει παρά να φέρει στο μυαλό του το πρόσωπο μιας αντίστοιχης γυναίκας με την πιο πάνω ή να δει το πολύ καλό ντοκιμαντέρ της «Έρευνας» του Παύλου Τσίμα στο ηλεκτρονικό αρχείο  του Mega  στην παρακάτω διεύθυνση:

http://www.megatv.com/erevna/default.asp

Έτσι σταμάτησα το πρωί να γκρινιάζω για λίγο. Αισθάνθηκα πολύ τυχερός που έχω δουλειά, έστω κι αν γίνεται σκλαβιά. Διότι πλέον δεν συζητάς για ανθρώπινους όρους. Όταν βρεθείς να κοιτάζεις το εφιαλτικό χάος της ανεργίας, όλες οι αντιστάσεις κάμπτονται, κάμπτεται και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Αναλογίστηκα λοιπόν «και μη χειρότερα» όταν άκουσα το «ντιν» της κάρτας που χτυπάω στη δουλειά. Τώρα που τα σκέφτομαι όμως, εκνευρίστηκα με μένα, απλά γιατί θεωρώ πως όταν σκέφτεσαι «και μη χειρότερα» αντί για «υπάρχουν και καλύτερα», τότε έχεις κάνει ένα βήμα πίσω, μια έκπτωση στον τρόπο σκέψης και ζωής. Όταν πάψεις να διεκδικείς το καλύτερο, τρομοκρατούμενος από την εντεινόμενη ανασφάλεια του αύριο, τότε αυτό δεν μπορεί να αποτελεί βιώσιμη προοπτική για κανέναν. Κανείς όμως μέχρι σήμερα δεν επενδύει στο αύριο, παρά μόνον το υποθηκεύει με ληστρικούς όρους στα επιτόκια των «αγορών».

Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως δεν διαφαίνεται κάτι διαφορετικό στον ορίζοντα. Κι ενώ ο χρόνος θα περνάει μέχρι να βρούμε κάποια λύση, ο κόσμος σαν αυτή τη μάνα το πρωί ολοένα και θα αυξάνεται, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, βουτηγμένος στο Μεσαίωνα. Πως φτάσαμε ως εδώ; Αν είναι ποτέ δυνατόν…

Υ.Γ. : Αν σταματήσει ξαφνικά η ενημέρωση του blog, μάλλον θα είναι επειδή έχω κάτι ταμειακές δυσκολίες και ο λογαριασμός της ΔΕΗ λήγει μεθαύριο…

Οι γελοιογραφίες προέρχονται από το site της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ»: http://www.tanea.gr

Advertisements

~ από injazzenious στο Απρίλιος 14, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: