Εμείς και οι άλλοι (PIIGS)

Ήταν λίγο έως πολύ αναμενόμενο. Έχοντας υποτιμήσει το εύρος και τις επάλληλες επιδράσεις της οικονομικής κρίσης του 2008, οι Ευρωπαίοι ηγέτες και οι ετερόκλητοι λαοί τους βρέθηκαν απροετοίμαστοι έναντι των εξελίξεων. Έτσι, μετά την ιδιάζουσα περίπτωση της Ελλάδας όπου τα πράγματα συγχέονται λόγω αποτυχημένων οικονομικών πολιτικών και εκτεταμένης διαφθοράς, βλέπουμε και την Ιρλανδία να υποκύπτει υπό το βάρος του εκβιασμού των αγορών. Ακολουθεί με μαθηματική ακρίβεια η Πορτογαλία και είναι συζητήσιμο εάν η Ισπανία δεν θα βρεθεί στο ίδιο σημείο. Οι τεχνοκράτες-τύραννοι της «φανταστικής οικονομίας» έχουν τον τρόπο να βαφτίσουν με ένα σορό ευφάνταστους τίτλους τους λόγους για την αναγκαιότητα της αγριότητας των περικοπών.  Η βίαιη αναδιανομή όμως του πλούτου που επιχειρείται απροκάλυπτα πλέον μέσα από διάφορους μηχανισμούς στη μεταβατική περίοδο του σύγχρονου οικονομικού μοντέλου «αειφόρου» ανάπτυξης, προκαλεί ήδη μεγάλο κύμα αντιδράσεων στις σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες (πλην της ελληνικής, για λόγους που θα προσπαθήσω να προσεγγίσω λίγο παρακάτω). Και ο κύριος λόγος αυτής της αντίδρασης είναι διότι όλοι πλέον καταλαβαίνουν πως οι αποτυχημένες συνταγές-καρμπόν οργανισμών όπως το ΔΝΤ, μολονότι προβάλλονται ως μοναδικές λύσεις, έχουν αποδειχθεί στην πράξη ανεπαρκείς και λανθασμένες.

 

Το κύριο πρόβλημα της οικονομικής επιστήμης, μας έλεγαν οι σοβαρότεροι εκ των καθηγητών στη σχολή, είναι η έλλειψη της δυνατότητας διεξαγωγής πειράματος προς την επαλήθευσή της μιας ή της άλλης άποψης: «δεν μπορείς να διεξαγάγεις οικονομικά πειράματα, καθώς η οικονομία επηρεάζει τις συνθήκες ζωής σε εκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά και όχι ένα κλειστό περιβάλλον εργαστηρίου. Μάλιστα είναι τέτοια η αδυναμία αυτή που αποτελεί και το κεντρικό επιχείρημα όσων θεωρούν τα οικονομικά ως μη επιστήμη», μας έλεγαν και μας φαινόταν απόλυτα λογικό και ειλικρινές. Φτάσαμε όμως να διαπιστώνουμε πλέον στις μέρες μας πως οι συνταγές του ΔΝΤ είναι ακριβώς αυτό: μια συγκεκριμένη παρόμοια δέσμη μέτρων που εφαρμόζεται με τις ελάχιστες δυνατές μετατροπές σε κάθε ξεχωριστή περίπτωση, κάτι σαν πείραμα δηλαδή. Κι ενώ το πείραμα έχει αποδείξει την αναποτελεσματικότητά του σε πλήθος περιπτώσεων, με πιο γνωστή εκείνη της Αργεντινής στις αρχές της δεκαετίας, ωστόσο συνεχίζει να εφαρμόζεται ενισχύοντας το επιχείρημα περί θεώρησης των οικονομικών πολύ λιγότερο σαν επιστήμης και πολύ περισσότερο ως τεχνοκρατικό εργαλείο επιβολής πολιτικής βούλησης. Άλλωστε, το θεμελιώδες ερώτημα της οικονομικής επιστήμης σχετικά με το πώς παράγεται και διανέμεται ο πλούτος, είναι σε τελική ανάλυση πολύ περισσότερο πολιτικό ερώτημα.

διαδηλώσεις στην Ιρλανδία

 

Στην περίπτωση της Ιρλανδίας όμως, τουλάχιστον είναι σαφές πως παρά τον περιορισμό του «σπάταλου δημοσίου», η δύναμη της επιρροής του εκτός δημοκρατικού ελέγχου χρηματοπιστωτικού τομέα είναι τέτοια ώστε να επηρεάζει και να καθοδηγεί την τύχη ενός ολόκληρου κράτους και της οικονομίας του. Οι οικονομικές παραχωρήσεις της ιρλανδικής μεσαίας και χαμηλής κοινωνικής τάξης δεν στάθηκαν ικανές να ισοσκελίσουν τις επιδράσεις της αποτυχίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και τώρα καλούνται σε περαιτέρω υποχωρήσεις και υποβάθμιση του επιπέδου ζωής τους προκειμένου να διασωθεί ένα σύστημα η κριτική έναντι του οποίου δεν έχει τέλος. Και καθώς η κοινωνική συμπίεση φαίνεται να αγγίζει τα όριά της και η κοινή γνώμη αντιλαμβάνεται ότι τα προωθούμενα μέτρα δεν καταλήγουν πουθενά, βλέπουμε την «Κέλτικη Τίγρη» να βρυχάται πραγματικά, με εκατομμύρια Ιρλανδούς να απαιτούν σε πρώτη φάση το ελάχιστο: να παραιτηθεί η  πολιτική ηγεσία που τους εξαπάτησε. Αντίστοιχες αντιδράσεις υπάρχουν και στην Πορτογαλία με πολύ μεγάλες κινητοποιήσεις που προήλθαν από τη σύμπραξη των δύο κυρίαρχων συνδικαλιστικών οργανώσεων, βλέποντας κι εκεί το ΔΝΤ να πλησιάζει σε απόσταση αναπνοής.

διαδηλώσεις στην Πορτογαλία

Στην Ελλάδα από την άλλη μεριά, οι αντιδράσεις είναι ουσιαστικά αναιμικές. Οι κομματικά ελεγχόμενες και κατακερματισμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι ουσιαστικά απούσες και καταβάλουν την ελάχιστη δυνατή προσπάθεια ώστε να μην χάσουν την όποια ηθική τους νομιμοποίηση (η ΓΣΕΕ προκηρύσσει 24ώρη απεργία έναν μήνα μετά την επικράτηση των επιχειρησιακών συμβάσεων…). Τα ΜΜΕ είναι διαπλεκόμενα και ως εκ τούτου επιρρεπή στην εξυπηρέτηση συμφερόντων, είτε δια της απόκρυψης γεγονότων και επιχειρημάτων είτε δια του ολισθηρού δρόμου της προπαγάνδας. Ο πολιτικός λόγος εξαντλείται σε εκατέρωθεν λεονταρισμούς χωρίς στοιχειώδες ήθος και με τη γλώσσα του να έχει γίνει πιο ξύλινη και αναξιόπιστη, σχεδόν φαιδρή, παρά ποτέ. Επιπροσθέτως, ο κόσμος φαίνεται να αποδέχεται την άποψη Πάγκαλου ότι «μαζί τα φάγαμε» (όσο χυδαίο και αν ακούγεται αυτό προσερχόμενο από τα χείλη ενός κορυφαίου υπουργού σχεδόν όλων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ), μιας και ενώ τα βήματα που έχουν γίνει γύρω από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφοράς στο δημόσιο βίο είναι σχεδόν ανύπαρκτα, ωστόσο κανείς τελικά δεν προβάλλει κάτι τέτοιο ως κεφαλαιώδη απαίτηση στο δημόσιο διάλογο. Πιθανότατα διότι τελικά μόνο μια μειοψηφία των ελλήνων δεν συμμετέχει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην καθημερινή εικόνα διαφθοράς μιας ολόκληρης κοινωνίας. Κοινώς, ένα κράτος που βρίσκεται στην εντατική, με ένα απαξιωμένο πολιτικό σύστημα και με πολίτες που αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων. Εγγύηση επιτυχίας;

Έτσι λοιπόν, η μόνη ελπίδα για αίτημα σοβαρής αναθεώρησης του οικονομικού γίγνεσθαι σε ευρωπαϊκό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο έρχεται από τις αντιδράσεις των πολιτών της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας. Εκείνους δηλαδή που έχουν ήδη εφαρμόσει, ως ιδανικοί αυτόχειρες, τις τόσο δημοφιλείς στις «αγορές» νεοφιλελεύθερες οικονομικές συνταγές και παρόλα αυτά έχουν και πάλι οδηγηθεί σε δεύτερο κύκλο οικονομικής ύφεσης. Εκείνους που υπομονετικά υπέστησαν τις οδηγίες του εγχειριδίου χρήσης της σύγχρονης οικονομικής και κατέληξαν και πάλι σε αδιέξοδο. Πρέπει τώρα είτε να κοντύνουν το ανάστημα τους και να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν μια τρύπα διαφυγής κάτω από το αδιέξοδο τείχος (με ακόμα μεγαλύτερες περικοπές και θυσίες), είτε να  ψηλώσουν για να το υπερβούν, προκαλώντας έτσι μια συνολικότερη αναθεώρηση του οικονομικού συστήματος. Στο πρώτο σενάριο ήδη υπάρχουν αντιδράσεις. Το δεύτερο σενάριο είναι τόσο περίπλοκο και εξαρτάται από τόσο πολλούς παράγοντες που δεν έχω την εμπειρία να εκτιμήσω τις πιθανότητες επιτυχίας του. Σίγουρα όμως το ελπίζω, ευχόμενος παράλληλα να συμπαρασύρει και την περίπτωση της Ελλάδας, ώστε να μην σπάσουμε τα μούτρα μας κατευθυνόμενοι ολοταχώς επάνω στον τοίχο του αδιεξόδου. Τόσο ως Έλληνες, όσο και ως Ευρωπαίοι. Ίσως αυτό που συμβαίνει σήμερα να είναι το μεγαλύτερο πολιτικό στοίχημα που οι σύγχρονες γενιές πρέπει να κατακτήσουν.

γελειογραφίες: http://www.tanea.gr & http://www.enet.gr

Advertisements

Schradinova – India Lima Oscar Victor Echo You (2010)

Schradinova λέγεται το νέο σχήμα που έχει δημιουργήσει η τραγουδίστρια των Room Eleven.  Μετά τη διάλυση των τελευταίων το 2009, καθένας πήρε το δρόμο του και η Janne Schra δημιούργησε το νέο αυτό σχήμα προκειμένου να επικοινωνήσει τις ανησυχίες της με το κοινό. Ο δίσκος αυτός είναι ο πρώτος τους και κυκλοφόρησε εντός του 2010, προς μεγάλη ικανοποίηση των θαυμαστών της. Ήδη οι προηγούμενες δουλειές της με τους Room Eleven είχαν αφήσει πολύ καλές εντυπώσεις, τόσο με την πολύ όμορφη φωνή της ίδιας όσο και με την γενικότερη αισθητική τους. Συνέχεια

Misled Children – The Misled Children Meet Odean Pope (2008) , Peoples Market (feat. Clutchy Hopkins) (2008)

Το σχήμα που ακούει στο όνομα Misled Children και προέρχεται από τις ΗΠΑ το συνάντησα πρώτη φορά όταν έψαχνα πληροφορίες γύρω από το φαινόμενο του Clutchy Hopkins. Διαπίστωσα τότε πως πολλές φορές αναφέρονταν παράλληλα και ως να έχουν στενή συγγένεια. Δεν είναι λίγοι μάλιστα εκείνοι που ταυτίζουν τις δυο μυστικοπαθείς αυτές περιπτώσεις, θεωρώντας ότι πίσω τους βρίσκεται το ίδιο πρόσωπο ή το ίδιο σχήμα. Και μολονότι αυτή η μυστικοπάθεια μπορεί να φαίνεται λίγο έως πολύ ανεξήγητη ή ακόμα και εξεζητημένη, αυτό ωστόσο δεν μειώνει στο ελάχιστο την αξία του παραγόμενου αποτελέσματος. Έτσι λοιπόν, ο ήχος του σχήματος και σε αυτήν την περίπτωση ανήκει στον χώρο της downtempo και της funk.όπως λένε οι ίδιοι ο ήχος τους μοιάζει με μια οργανική σύνθεση από μπάσο και πολυποίκιλα beats και samples. Συνέχεια

VA – Injazzenious Vol.2

01 Loukianos Kilaidonis – Kapou Tin Exoume Patisei

02 Locomondo & Apurimac – Den Prolabaino

03 Locomondo – H Douleia

04 Guru – No Time To Play

05 Thievery Corporation – The Number’s Game

06 Guts – And The Living Is Easy

07 Locomondo – 100 Afro

08 Leonidas Mpalafas – Pyrosbestiras

09 Bob Marley – So Much Trouble In The World

10 Apurimac & Loukianos Kilaidonis – An Itan Mayros O Theos

11 Peter Nalith and Friends – Gitar

12 Locomondo – Stin Athina

13 Thievery Corporation – The Richest Man in Babylon

14 Locomondo – Pseytiki Zoi

15 Thievery Corporation – El Pueblo Unido

16 Faithless – The Man In You

17 Brooklyn Funk Essentials – I Got Cash

18 Guru – Take A Look (At Yourself)

19 Loukianos Kilaidonis – O Giorgos

20 Loukianos Kilaidonis – Pos Gennietai O Kamikazi

 

 

Αφορμή για τη συλλογή αυτή στάθηκε το πρόσφατο ταξίδι μου στη «γενέθλια γη», προκειμένου να ασκήσω τα εκλογικά μου δικαιώματα και να τσιμπήσω και 2 ημέρες αδειούλα, που με άλλες δυο δικές μου με βοήθησαν να κλέψω μια εβδομάδα. Έψαχνα να ακούσω στο ταξίδι κάτι σαρκαστικό, κάτι να με κάνει να γελάσω, να δω και την ειρωνική διάσταση του θέματος, να κάνω πλάκα με αυτό που συμβαίνει ολόγυρά μου τελευταία. Κι επειδή οι ήχοι ήταν τόσο ετερόκλητοι μεταξύ τους,  ήχοι ελληνικοί και ξένοι, δίσταζα να τους κάνω μια ολοκληρωμένη συλλογή. Πλην όμως, αφού πέρασα καλά και γέλασα πολύ φτιάχνοντας αυτή τη συρραφή, σκέφτηκα πως δεν είμαι και επαγγελματίας και πως είναι και πολύ ανατρεπτικός ο Κηλαηδόνης, βγάζουν γέλιο οι Locomondo, οι Thievery Corporation είναι μια κατηγορία μόνοι τους, ο Μπαλάφας έχει γράψει φοβερό κομμάτι, οπότε γιατί να μην τους ακούσει κανείς όλους μαζί; Συνέχεια

Η Πράσινη Πεταλούδα (Re-post)

Μια εικόνα λένε, αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Πόσο να αξίζουν λοιπόν μια εικόνα σαν κι αυτή και ένα βίντεο σαν κι ετούτο; Από τότε που το έχω ανακαλύψει, δεν μπορώ να το ξεπεράσω, κάθε φορά που παίρνω κάποια πράγματα πιο σοβαρά απ’ όσο είναι συνήθως. Όπως για παράδειγμα τους ανθρώπους που μας κάνουν κουμάντο. Ιδού η πεταλούδα, ιδού κι ο Batman στην καταπληκτική φωτογραφία που έχει σαν εξώφυλλο η σημερινή Ελευθεροτυπία. Κι αφού ο Batman βρέθηκε, μένει να δούμε από πού θα ξεπηδήσει κι ο Joker, ν’ αρχίσει το γέλιο! Αλλά ο Joker, είναι το μπαλαντέρ στην τράπουλα και αλλάζει φύλλο, και ο αξιότιμος κύριος πρωθυπουργός πέταξε ήδη στο τραπέζι το χαρτί των πρόωρων εκλογών. Joker και Batman στο ίδιο πρόσωπο, ως άλλος δόκτωρ Τζέκιλ. Σουρεαλισμός…

Όπως σουρεαλιστικό ήταν να βλέπει κανείς την υποψήφια δήμαρχο σύζυγο του κυρίου «μαζί τα φάγαμε» – Πάγκαλου (χίλια συγγνώμη, αλλά απέναντι σε έναν τέτοιο ογκόλιθο της πολιτικής, μόνον έτσι την συγκράτησα και μου διαφεύγει το ονοματάκι της) να προσπαθεί να πείσει τους πάντες στην εκπομπή του κυρίου Χατζηνικολάου πως κατεβαίνει ως ανεξάρτητη, αλλά με την στήριξη του ΠΑΣΟΚ. Και το βασικό επιχείρημά της είναι πως έχει και πολλούς ΝεοΔημοκράτες στο ψηφοδέλτιο (αν αυτά γινόντουσαν παλιότερα ίσως να είχαμε και εμφύλιο, βρε πως έχουμε προοδεύσει) και έτσι είναι πολυσυλλεκτική, πάντα με τη στήριξη αλλά και ανεξάρτητη… Και να παραδέχεται και δημοσίως πως αν εκείνη εκλεγεί έχει έτοιμα έργα για το δήμο, διότι αυτά είναι τα «όπλα του καθενός υποψηφίου», ομολογώντας δηλαδή σπρώξιμο με τα μπούνια από το στηρίζων την ανεξαρτησία της ΠΑΣΟΚ. Α, και μην υπαινιχτεί κανείς πως όλα αυτά έχουν καμιά σχέση με το γεγονός ότι είναι σύζυγος του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, διότι πολύ την εκνευρίζει και την αδικεί.

Ήταν κι εκείνος ο καημένος ο Βαρβιτσιώτης junior στην εκπομπή, γιατί κι εκείνον τον έχει πιάσει η πρεμούρα αίφνης για την αυτοδιοίκηση και αφού τα έκανε τόσο καλά στην κεντρική πολιτική σκηνή, είπε να τα κάνει ακόμα καλύτερα στην αυτοδιοίκηση. Για να προσφέρει κάτι κι αυτό το παιδί, μην χαραμίζει όλες αυτές τις δεξιότητες ασκόπως, τόσο καιρό τον προπονούσαν για γκανιάν της πολιτικής, μην τους βγει και τζούφιος…. Ακόμα δεν τους έχουν πάρει με τις ντομάτες. Για πόσον καιρό όμως;