Imany – The Shape Of A Broken Heart (2011)

Πως μου ξέφυγε απορώ. Το θεωρούσα σχεδόν δεδομένο, καθώς ο δίσκος της έχει «λιώσει» στο παίξιμο το προηγούμενο διάστημα, κι όμως δεν είχα ποτέ αναφερθεί στην Imany  (που στα Σουαχίλι σημαίνει «ελπίδα»). Η Imany λοιπόν, κατά κόσμο Nadia Mladjao, είναι μια Γαλλίδα 32 ετών που έχει γεννηθεί  στις Κομόρες Νήσους αλλά έχει μεγαλώσει στη Γαλλία. Ενώ ξεκίνησε την καριέρα της σαν αθλήτρια, κατέληξε να περιδιαβαίνει τις διεθνείς πασαρέλες, καθότι η κυρία διαθέτει μια αξιόλογη εμφάνιση και κορμοστασιά που πολλοί θα ζήλευαν. Για το λόγο αυτό ήμουν σχετικά προκατειλημμένος σχετικά με την περίπτωση και το δίσκο της, καθώς πολλές έχουν επιχειρήσει να μεταβούν από το τις πασαρέλες στο χώρο της μουσικής, συνήθως όμως τα αποτελέσματα δεν ήταν τα προσδοκώμενα.  Γι’ αυτό και όταν άκουσα το πρώτο κομμάτι του δίσκου της που έγινε γνωστό, το You Will Never Know, ξαφνιάστηκα εξαιρετικά ευχάριστα, καθώς η κυρία εκτός από ζηλευτή κορμοστασιά διαθέτει και μια χαρακτηριστική και εξαιρετικά αξιόλογη φωνή αλλά και ερμηνευτική ικανότητα.

Συνέχεια

Advertisements

Lana Del Rey – Lana Del Rey A.K.A. Lizzy Grant (2010), Born To Die (2012)

Lana Del Rey είναι το καλλιτεχνικό όνομα της Elizabeth Grant, μιας 25χρονης Αμερικανής ερμηνεύτριας που δραστηριοποιείται στο χώρο της indie pop, αν είναι δόκιμος ένας τέτοιος όρος, με έμφαση σε ατμοσφαιρικές, ορχηστρικές και retro μουσικές. Η δραστηριότητά της στο χώρο της μουσικής χρονολογείται από το 2008, αλλά το 2009 κυκλοφόρησε το πρώτο της single, Kill Kill, οποίο συμπεριελήφθη στον πρώτο της δίσκο του 2010. Ο πρώτος αυτός δίσκος και το συγκεκριμένο κομμάτι ειδικότερα, δείχνουν να καθορίζουν τις γραμμές στις οποίες θέλει να κινηθεί η νεαρή ερμηνεύτρια. Σαγηνευτικό ηχητικό περιβάλλον και μια φωνή που ισορροπεί μεταξύ μιας παιδιάστικης μελαγχολίας και μιας ειλικρινούς femme fatale, κάτι που ισχύει και για το μεγαλύτερο μέρος του υπόλοιπου δίσκου. Όμως, ενώ η ίδια φαίνεται να έχει καλά υπόψη της πώς να χειρίζεται την προικισμένη φωνή της και να αναδεικνύει τις ερμηνευτικές της ικανότητες, εντούτοις ο δίσκος χαρακτηρίζεται από μια ανομοιογένεια στο ύφος του, πότε πιο retro και πότε πιο σύγχρονο, πότε πιο «χαρωπό» και πότε πιο σκοτεινό, γεγονός που δυσκολεύει στο να αποκρυσταλλώσει κανείς μια ολοκληρωμένη αντίληψη της αισθητικής της.

Συνέχεια