Destroyer – Poison Season (2015)

Destroyer - Poyson Season (2015)

Ήταν μια από εκείνες τις ημέρες… Μέρες που ξεκινάνε στραβά, με νεύρα, πίεση και γενικά με μια αίσθηση ότι ο κόσμος βρίσκεται σε μια ανίερη συμμαχία εναντίον σου, χωρίς να μπορείς ωστόσο να το αιτιολογήσεις συγκεκριμένα. Κρύο, βροχή, καθυστέρηση στο μετρό, πολυκοσμία, όλα τα κακά, ειδικά αν δεν έχεις βοηθήσει τον εαυτό σου με μια στοιχειώδη δόση καφεΐνης. Με το σχετικό ύφος και διάθεση, χαϊδολογούσα το κινητό μου ώστε να βρω κάτι ενδιαφέρον να ακούσω, μήπως και αλλάξει κάπως η διάθεσή μου. Το ένα δε μου έκανε, το άλλο δεν μου κόλλαγε, το τρίτο το είχα ξανακούσει, άγγιζα τα όρια της απελπισίας και της υπομονής μου. Μέσα στη γενική τσαντίλα, το μάτι μου σκάλωσεσε έναν τίτλο που με ενέπνευσε για τη δεδομένη χρονική στιγμή. Destroyer η καλλιτεχνική ονομασία, πόσο ταιριαστό, σκέφτηκα, με την ημέρα! Poison Season ο δίσκος, ήρθε κι έδεσε σε συνδυασμό με την πικρόχολη διάθεσή μου. Ερειστικός τίτλος για σχήμα, σκέφτηκα, αλλά και η ονομασία του δίσκου δεν πάει πίσω. Play λοιπόν και… να καούν όλα! Συνέχεια

Advertisements

Barbarisms – Browser (2016)

barbarisms-browser-2016

Δεν έχω την παραμικρή ιδέα πώς πρωτοέπεσαν στην αντίληψή μου οι Barbarisms. Δεν είναι δα και ό,τι γνωστότερο υπάρχει στον κόσμο, σχετικές πληροφορίες σπανίζουν ακόμα και στις άκρως διαδεδομένες και πλήρεις εφαρμογές. Το λέω αυτό διότι δεν ξέρω ποιον να ευχαριστήσω για το ευχάριστο αυτό άκουσμα, την ευχάριστη έκπληξη.  Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το σχήμα των Barbarisms κυκλοφόρησε την πρώτη δισκογραφική δουλειά του το 2014, με τον ομώνυμο τίτλο, ενώ ο δίσκος Browser είναι η δεύτερη μόλις δουλειά τους. Ο ήχος τους, το ύφος τους, η αισθητική τους, οι επιρροές τους, όλα γύρω από το συγκεκριμένο σχήμα φέρνουν σε μια ατμόσφαιρα indie, Americana, rock σκηνής, ενώ προσπαθείς να καταλάβεις ποιες είναι οι βασικές τους επιρροές. Συνέχεια

Algiers – Algiers (2015)

algiers-algiers-2015

Ένα από τα πιο αξιόλογα σχήματα με τα οποία ήρθα σε επαφή το 2016, είναι το συγκρότημα των Algiers. Μολονότι το ντεμπούτο της είχε πραγματοποιηθεί ήδη από το 2015, προσωπικά δεν είχε τύχει να τους ακούσω. Τελικά τους άκουσα ένα πρωί, περπατώντας προς τη δουλειά, καθώς αυτός είναι ο μόνος τρόπος που έχω ανακαλύψει μέχρι σήμερα προκειμένου να αφιερώνω μια ώρα την ημέρα σε άσκηση και μουσική συνάμα. Δεν περισσεύει ο χρόνος… Την εισαγωγή αυτή δεν την έκανα τυχαία, αλλά για να τονίσω το γεγονός πως οι συνθήκες δεν ήταν οι ιδανικές για να ακούσεις σε βάθος ένα δίσκο, με ακουστικά και κλάξον να μη βοηθάνε καθόλου. Παρ’ όλα αυτά, ο δίσκος μου κέντρισε το ενδιαφέρον και τον έβαλα στην άκρη, προκειμένου να τον ακούσω κάποια στιγμή με την ησυχία μου στο στοιχειωδώς καλύτερο σπιτικό περιβάλλον – ηχοσύστημα. Συνέχεια

The Last Shadow Puppets – Everything You’ve Come To Expect (2016)

the-last-shadow-puppets-everything-youve-come-to-expect-2016

Έχουν περάσει ήδη 8 χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου ως σχήμα κι όμως μου φαίνεται σαν χθες όταν άκουσα για πρώτη φορά εκείνη τη δουλειά τους, δίσκο στον οποίο έχω επανέλθει πολλάκις στα χρόνια που πέρασαν. Στη διάρκεια των χρόνων αυτών πολλές φορές αναρωτήθηκα εάν το σχήμα θα κυκλοφορήσει κάποια νέα δουλειά ή αν θα άφηναν το στίγμα τους στο χώρο με έναν και μοναδικό δίσκο – κομψοτέχνημα. Η είδηση της κυκλοφορίας του νέου τους δίσκου λοιπόν, ήταν φυσικό επόμενο να με γεμίσει χαρά και ανυπομονησία να τον ακούσω, έχοντας ήδη υψηλές προσδοκίες. Συνέχεια

Michael Kiwanuka – Love & Hate (2016)

Michael Kiwanuka - Love & Hate (2016)

Σχετικά με τον ταλαντούχο Michael Kiwanuka είχα γράψει και στο παρελθόν, όταν και ο πρώτος δίσκος του Home Again μού είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον και δημιουργήσει πολλές προσδοκίες. Προσδοκίες που έρχεται να δικαιώσει με το δεύτερο κατά σειρά δίσκο του, Love & Hate, δια του οποίου και γνώρισε κατά κοινή ομολογία και τη μεγαλύτερη αναγνώριση. Ο 29χρονος ερμηνευτής με καταγωγή από την Ουγκάντα, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λονδίνο, ευτύχισε να δει το single του Love & Hate να γίνεται τρομερή ραδιοφωνική επιτυχία – ειδικά στην Ελλάδα άκουγα το κομμάτι σχεδόν παντού. Συνέχεια

Paolo Nutini – Caustic Love

Paolo Nutini - Caustic Love (2014)

Τον συμπαθή Paolo Nutini τον είχα ακούσει στο επιτυχημένο κομμάτι του Candy, που έγινε και αρκετά μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία. Ωστόσο, οφείλω να ομολογήσω πως δεν είχα δώσει μεγαλύτερη σημασία, επιτυχίες της συγκυρίας υπάρχουν πολλές και δεν είναι πάντα δυνατόν να τις παρακολουθείς όλες. Νόμιζα λοιπόν πως ο Paolo είναι ακόμα ένα χαριτωμένο παράγωγο της γειτονικής Ιταλίας, που έχει παράδοση στην ανάδειξη ανάλογων ταλέντων. Όταν όμως άκουσα στο ραδιόφωνο το Iron Sky, κομμάτι από τον τελευταίο του δίσκο, τότε πείστηκα πως το θέμα Nutini ήταν αρκετά σοβαρότερο και άρχισα να ψάχνω. Το πρώτο που ανακάλυψα είναι πως ο Paolo Nutini, όσο Ιταλός κι αν ακούγεται στο όνομα, όσο «Αμερικανός» κι αν ακούγεται στον ήχο, είναι στην πραγματικότητα Σκοτσέζος! Επίσης είναι και σχετικά νεαρός, μόλις 28 ετών, ενώ ο δίσκος αυτός αποτελεί την Τρίτη του δουλειά. Συνέχεια