Think – Σκέψου

Ενδιαφέρον βιντεάκι, με ξεχωριστή αισθητική.

Το βρήκα εδώ: http://www.ramnousia.com/

Advertisements

Benny Venizil (Dr. Jekyll & Mr. Hyde)

Χαμηλώστε λίγο τον ήχο γιατί η ηχογράφηση είναι δυνατή. Εξάλλου δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία τα λόγια, ίσως μόνον για την ειρωνία της υπόθεσης. Επικεντρωθείτε στον τραγουδιστή, τον ξανθό τραγουδιστή….

Το ήξερα πάντα πως έκρυβε έναν άλλο εαυτό μέσα. Το θυμάμαι από το απόκοσμα μοχθηρό βλέμμα που είχε ρίξει σε εκείνον που του πέταξε έναν καφέ, κάποια χρόνια πριν στη Χαριλάου Τρικούπη. Το ξαναθυμήθηκα σε ένα αφίερωμα του ΣΚΑΙ την προηγούμενη εβδομάδα, βλέποντας τις κορυφαίες «κολοτούμπες» που έχει κάνει πρόσφατα (χαράτσι ΔΕΗ, δημοψήφισμα), δείχνοντας τελικά ότι μόνον δυσκίνητο παχύδερμο δεν είναι, τουνατίον θυμίζει τους καλύτερους χορευτές καλλιτεχνικού πατινάζ….

Γι’ αυτό και μόλις είδα το video που μου έστειλε ο φίλος Nionios μόλις πριν λίγο (έτσι για να σπάσει η μουντάδα της κρύας τσαγκαροδευτέρας), κόντεψα να πέσω από την καρέκλα από τα γέλια και το σοκ! Γι’ αυτό και το ανεβάζω άμεσα, χωρίς πολλά σχόλια (με κοιτάει ήδη περίεργα ο προϊστάμενος απέναντί μου)…

Η ΕΛ.ΑΣ. παίζει…

Και μετά αναρωτιόμαστε πολλοί τι μπορεί να έχουν στα κεφάλια τους τα όργανα προστασίας του πολίτη… Μάλλον όχι και πολλά, καθώς κατά τα φαινόμενα, ό,τι και να ’χαν μάλλον τους γίνεται πουρές με τέτοια «εκπαίδευση»! Τι χαριτωμενιά, τι απαράμιλλο στυλ!

Εκτός αν ίσως έχει πήξει το κεφάλι τους στα videogame και εν συνεχεία δεν μπορούν να διαχωρίσουν την πραγματικότητα από την οθόνη…

Τσίρκο…

 

Έχω πολύ πονοκέφαλο από τα χημικά και τα καμμένα πλαστικά και σκουπίδια της πλατείας Συντάγματος. Πονοκέφαλο που επιδείνωσαν τα γέλια μου, ακούγοντας τον GAP (όνομα και πράγμα) και το διάγγελμά του. Κι επειδή ακόμα τσούζουν τα μάτια μου και δεν είμαι για πολλά,  μόνο με ένα κομματάκι σαν κι αυτό θα μπορούσα να εκφράσω το τι πιστεύω μια τέτοια στιγμή για το τσίρκο που λέγεται πολιτική ζωή του τόπου… Μετά τα επικίνδυνα λιοντάρια, πάντα βγαίναν οι κλόουν, τουλάχιστον στα τσίρκα που η μάνα μου με πήγαινε μικρό. Αν θεωρήσουμε σαν λιοντάρια τα προβοκατόρικα μπαχαλάκια ή τους αξιαγάπητους ένστολους καταστολείς, το ποιος είναι ο κλόουν προκύπτει αβίαστα…

Δύο προτζέκτορες, πολλή φαντασία και… ιδού!

Τι κάνουν οι τύποι… δείτε απλά πώς έχουν φροντίσει στο να δείχνει και η παραμικρή λεπτομέρεια.. Εξαιρετικο!

Thanks αδερφούλη!

Ο βιασμός ενός βατράχου (είναι τα αρσενικά κατώτερα όντα;)

Ο φίλος Varth μου έδειξε τις προάλλες αυτό το βίντεο. Και με το που το είδα οφείλω να ομολογήσω πως έπεσα από την καρέκλα από τα γέλια. Ο τύπος είναι μερακλής και το απολαμβάνει, δίνοντας ειλικρινά παράσταση, καταγοητευμένος από τα κάλλη (ή τη χρησιμότητα) του βατράχου. Ο βάτραχος (αν ζει) είμαι βέβαιος πως υποφέρει και πως το θέαμα στα μάτια κάποιων μπορεί να φαίνεται σαν «ωμή» βία, πλην όμως δεν μπορεί παρά να ομολογήσει κανείς πως το θέαμα είναι ακαριαία ένεση γέλιου.

Η οπτική ομοιότητα όμως με το είδος και το ιλαρό της κατάστασης με έβαλαν να σκέφτομαι αν η χρόνια κατηγορία των γυναικών έναντι των αρσενικών πως είναι κατώτερα όντα, υποταγμένα στα πιο συμπλεγματικά αρχέγονα ένστικτα, τελικά ευσταθεί. Χίλια επιχειρήματα η κάθε πλευρά, αντιδικίες και διαξιφισμοί, ώστε να έρθει ο χαλαρότατος φίλος πίθηκος, μερακλής από τους λίγους ο συγκεκριμένος, με λυμένα τα προβλήματα και τα ψυχολογικά του ώστε να δείξει πως τελικά ίσως κάποια πράγματα να έχουν να κάνουν και με την κληρονομιά μας. Τώρα που το σκέφτομαι, πολλούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει και συνειδητά τους είχα κατατάξει στην κατηγορία του πιθηκοειδούς, θα μπορούσα να τους φανταστώ πρωταγωνιστές αντί του τριχωτού συγγενή! Λέτε τελικά να έχουν δίκιο;