Απόσυρση: ευεργέτημα ή αρπαγή;

ContentSegment_12265368$W800_H_R0_P0_S1_V1$Jpg

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4535835&ct=1

GREECE VEHICLE RECYCLING

http://www.autotriti.gr/data/news/preview_news/92810.asp

http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/09/17/1716059.htm

Περίμενα πως και πως την ανακοίνωση του μέτρου της απόσυρσης. Έχω ένα καλοδιατηρημένο Renault Clio 1.360 κ.εκ. του 1992 και εξυπηρετούμαι με αυτό εδώ και αρκετά χρόνια, αλλά αν τα οικονομικά μου το επέτρεπαν, θα επιθυμούσα να αλλάξω το ταλαιπωρημένο από τα χρόνια αμαξάκι μου και να πάρω ένα ασφαλέστερο, με όλα εκείνα τα μπιχλιμπίδια που σε προστατεύουν και σου διευκολύνουν τη ζωή. Αλλά ως μικροαστός μισθοσυντήρητος εργένης σε ξένη πόλη, η οικονομική ευχέρεια μου είναι περιορισμένη. Έχω και μια αλλεργία με τις τράπεζες και δεν θέλω να τους χρωστάω φράγκο, κι έτσι η απόφασή μου αναβαλλόταν. Όταν λοιπόν πρωτοάκουσα για το μέτρο της απόσυρσης, άρχισαν να τρέχουν μπρος στα μάτια μου εικόνες από καθαρά αυτοκίνητα και γυαλισμένα, με υαλοκαθαριστήρες που δουλεύουν απρόσκοπτα, και οι όροι ABS, ESP, Airbags, AntiSpin, Mp3, υποβοηθούμενο τιμόνι και λοιπά έγιναν καθημερινό λεξιλόγιό μου.

Σήμερα λοιπόν το πρωί διάβαζα στους παραπάνω συνδέσμους ότι υπογράφηκε η πράξη νομοθετικού περιεχομένου και πως η έναρξη του μέτρου επίκειται. Κόντεψα να πεταχτώ από την καρέκλα μου. Zoom zoom άρχισα να μονολογώ και βάλθηκα να δω τι θα γίνει τελικά. Διάβασα λαίμαργα τι πρόκειται να ισχύσει τελικά και… βαρυστομάχιασα! 2.000 ευρώ γλιτώνω, 15.000 κάνει το αμάξι που ονειρευόμουν. Υπάρχει ακόμα μεγάλη διαφορά… Στο site του autotriti μπορείτε να συνθέσετε μόνοι σας το αποτέλεσμα. Να σας εξηγήσω γιατί με έπνιξε το δίκιο. Το αφεντικό μου που λέτε, έχει μια Mercedes (φυσικά) του 1992 πολλών χιλιάδων κ.εκ. που είχε αγοράσει αφού μεγαλοπιάστηκε. Έκτοτε βέβαια έχει αγοράσει και μια πιο σύγχρονη, που την έχει για τα ταξίδια. Στην Αθήνα κυκλοφορεί με την παλιά κι ας καίει περισσότερο, δεν τον απασχολεί κάτι τέτοιο έτσι κι αλλιώς, καθώς το ενδεχόμενο να του τη γρατζουνίσουν ασφαλώς βαρύνει περισσότερο. Είχε βάλει στο μάτι λοιπόν το ίδιο μικρό αυτοκίνητο πόλης που λιγουρευόμουν κι εγώ, αφού θα τον βόλευε από πλευράς διαστάσεων και δεν ήθελε να είναι ακριβό μια και για ‘κείνον θα ήταν το αμάξι του πεταματού, δουλειά, σούπερ μάρκετ, σπίτι. Τώρα λοιπόν, αποσύροντας τη θηριώδη Mercedes εκείνος κερδίζει για το ίδιο αμάξι 3.200 ευρώ. 1.200 ευρώ περισσότερα, λες και το ότι έχει ήδη από το 1992 τέτοιο αμάξι, δεν φανερώνει την οικονομική του κατάσταση, ή δεν έχει ρυπάνει στη διάρκεια τόσων ετών πολύ περισσότερο από εμένα το περιβάλλον. Θα του δώσει δηλαδή ο κρατικός κορβανάς περισσότερα χρήματα για να αγοράσει το ίδιο αμάξι. Φουρκίστηκα, τ’ ομολογώ και άρχισα να σκέφτομαι πως θα του το εξαφανίσω! Κοινωνικό κράτος είπατε, με πρόνοια στους ασθενέστερους; Είστε ανέκδοτα κύριοι.

Μετά σκέφτηκα πως δε βαριέσαι, θα το κρατήσω ακόμα το αμαξάκι, θα περάσει λίγο ο καιρός, θα μαζευτούν περισσότερα φασούλια στο σακούλι και θα το ξαναδώ τότε το θέμα. Και τότε έπεσε το μάτι μου παρακάτω στα δημοσιεύματα, στην παραλλήλως επιχειρούμενη αύξηση των τελών κυκλοφορίας. 202 ευρώ πλήρωνα μέχρι τότε, 352 τώρα, άνοδος 150 ευρώ ή 74,25%. Αλληθώρισα! 74,25%; Πλάκα κάνουμε τώρα; Δηλαδή εμ δεν έχω λεφτά να πάρω καινούργιο γιατί τα δίνεται άνισα, εμ θα με τιμωρήσετε με αύξηση 74,25% στα τέλη; Μετά κοίταξα και του αφεντικού. 150 ευρώ κι εκείνος, αλλά 25,86%, από 580 σε 730. Πρόνοια στους ασθενέστερους και κλιμακούμενη (αυξανόμενη ανάλογα με το εισόδημα και όχι το ανάποδο) κλίμακα φορολόγησης είπατε; Είστε ανέκδοτα κύριοι.

Η κομπίνα με τα τέλη φορολόγησης είναι πολύ πρόστυχη και απροκάλυπτη εφαρμογή της τακτικής του καρότου και του μαστιγίου. Τα τέλη μειώνονται 18 ολόκληρα ευρώ για τα αυτοκίνητα πενταετίας, δίνοντας τον πανηγυρικό τόνο για την έναρξη του μέτρου. Πλην όμως, μετά το πέρας της πενταετίας, αυξάνονται κατά 50 έως 150 ευρώ για τα κατατασσόμενα στην κατώτερη κλίμακα παλαιότητας. Δηλαδή, ακόμα κι αν πάρεις καινούργιο αυτοκίνητο τώρα,  όσα θα γλιτώσεις από τα τέλη τα 5 πρώτα χρόνια της συμβίωσης μαζί του, θα σου τα πάρουν πίσω μέσα στα 2 επόμενα, ενώ από εκεί και μετά βγαίνουν σαφώς κερδισμένοι. Εκτός αν έχουν την εντύπωση ότι θα δουλεύουμε μια ζωή για να αλλάζουμε κάθε 5 χρόνια αυτοκίνητο! Μάλιστα, ενώ η απόσυρση έχει ημερομηνία λήξης, η μονιμότητα σε αυτά τα επίπεδα τελών κυκλοφορίας είναι σχεδόν αναπόδραστη. Καταπληκτική κομπίνα να τα αρπάξουν και πάλι από την κότα με το χρυσό αυγό, ρίχνοντας πυροτεχνήματα πανηγυρισμών για τη μεγαλοψυχία του μέτρου της απόσυρσης, προκειμένου να στρέψουν την προσοχή του κοινού μακριά από την παγίδα. Η προστυχιά της μεθόδου του καρότου και του μαστιγίου είναι κατακριτέα ανά τους αιώνες και ο τρόπος που η ηγετική ομάδα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί σε βάθος χρόνου τους ηγεμονευμένους ακόμα και την ύστατη στιγμή φανερώνει (στην καλύτερη περίπτωση) την προχειρότητα και (στην χειρότερη περίπτωση) την ξετσιπωσιά τους.

Advertisements