Η ΕΛ.ΑΣ. παίζει…

Και μετά αναρωτιόμαστε πολλοί τι μπορεί να έχουν στα κεφάλια τους τα όργανα προστασίας του πολίτη… Μάλλον όχι και πολλά, καθώς κατά τα φαινόμενα, ό,τι και να ’χαν μάλλον τους γίνεται πουρές με τέτοια «εκπαίδευση»! Τι χαριτωμενιά, τι απαράμιλλο στυλ!

Εκτός αν ίσως έχει πήξει το κεφάλι τους στα videogame και εν συνεχεία δεν μπορούν να διαχωρίσουν την πραγματικότητα από την οθόνη…

Advertisements

Athens Riots (επέτειος Γρηγορόπουλου μέρος 2ον)

Όλες οι φωτογραφίες ανήκουν στον Νίκο Πηλό που ευγενικά μου τις παραχώρησε: http://www.nikospilos.com

Τελικά, είχαμε επεισόδια και βία στους δρόμους της Αθήνας και αυτόν το Δεκέμβρη. Φυσικά όχι της ίδιας έκτασης σε σχέση με τα περσινά, αλλά σαφώς δεν ήταν ίδια και η παρουσία της αστυνομίας στους δρόμους και όχι μόνο. Τα διάφορα «ντου» που κάνουν τις τελευταίες ημέρες με αμφίβολης νομιμότητας τρόπους κυνηγώντας μπουκάλια μπύρας, οι εκατοντάδες προσαγωγές για αμφίβολους λόγους  και οι καμικάζι μοτοσικλετιστές που από τύχη και μόνον δεν έγιναν νέοι δολοφόνοι, μαρτυρούν του λόγου το αληθές. Και το μόνο ζήτημα που μας απασχολεί είναι ο τρόπος λειτουργίας και δράσης της ΕΛΑΣ καθώς και η ύποπτη ανεκτικότητά της σε διάφορα ακροδεξιά και προβοκατόρικα φαινόμενα από την μία πλευρά και σχετικά με την κατάργηση ή όχι του ασύλου από την άλλη. Ασφαλώς και είναι σημαντικά θέματα κι αυτά αλλά ελάσσονα σε σχέση με τα δραματικά προβλήματα του τόπου και τα αδιέξοδα της κοινωνικής δομής.

Είναι κοινή λογική ότι όταν τα προβλήματα σωρεύονται καθημερινά όλο και περισσότερα, σε μια κοινωνία που από την μια πλευρά μαστίζεται από την ανεργία ενώ από την άλλη χορεύουν δισεκατομμύρια ευρώ μπροστά στα μάτια τους (μας), η λαϊκή οργή θα ξεχειλίσει. Και, κακώς, μέρος αυτής της οργής θα εκφραστεί και άγονα, με μπάχαλους να κάνουν φασαρίες γιατί δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν. Αλλά δεν μπορεί το ζήτημα να εξαντλείται σε όλη τη δημόσια συζήτηση για τους βανδαλισμούς των μπαχάλων και για το πως καταστρέφουν τις περιουσίες του κοσμάκη. Δηλαδή τα λεφτά, του Βατοπεδίου ας πούμε ή των ομολόγων, ποιος τα χρεώθηκε και τα πληρώνει τώρα με επιτήρηση, κλείνοντας τα σπίτια σε πολύ κοσμάκη; Μένοντας να συζητάμε για τα επεισόδια, χάνουμε το δάσος.

Βέβαια, από την άλλη μεριά, ούτε οι ίδιοι οι διαδηλωτές έχουν θέσει έτσι το θέμα. Δεν έχω ακούσει πολιτικές θέσεις ή αίτημα, πέραν από ζητήματα αστυνόμευσης και καταστολής. Και εδώ που τα λέμε, η όλη ιστορία έχει ξεκινήσει από την άτυχη έμπνευση ενός ακόμα πιστολέρο αστυνόμου (από εκείνους που χρόνια τώρα ανέχεται να υπάρχουν στο σώμα η εκάστοτε πολιτική ηγεσία) να πουλήσει τσαμπουκά σε ένα, όπως και να το κάνουμε, 15χρονο παιδί. Αν δεν είχε συμβεί αυτό το περιστατικό, τίποτα δεν θα είχε γίνει και η βεντέτα του αναρχικού χώρου με τα σύμβολα της τάξης δεν θα είχε ξεπηδήσει ποτέ από το περιθώριο. Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς το πάθημα του ΣΥΡΙΖΑ που προσπάθησε να προσδώσει πολιτικά χαρακτηριστικά στο φαινόμενο και, ανεξάρτητα της επίθεσης που δέχτηκε από τα ΜΜΕ και τις λοιπές πολιτικές δυνάμεις, δεν δικαιώθηκε ούτε στη συνείδηση του κόσμου, ξαναγυρνώντας στα περιθωριακά ποσοστά του παρελθόντος.

Νομίζω πως αυτός είναι και ο κύριος λόγος που οι αντιδράσεις είναι τόσο βίαιες. Δεν υπάρχει πολιτική ιδεολογία που να μπορεί να τις εκφράσει και να τις μετουσιώσει σε κάτι το χειροπιαστό, γι’ αυτό και υπάρχει απλά τσαμπουκάς για τον τσαμπουκά, μάχες σώμα με σώμα, σε έναν κλεφτοπόλεμο γενικής δυσαρέσκειας.