Μουσικές καρέκλες

ορνερακης

http://www.tanea.gr

μητροπουλοςhttp://www.tanea.gr

«Ήμουν και θα είμαι πάντα στρατιώτης της παράταξης», δήλωνε το Σαββατοκύριακο ο Γ. Βουλγαράκης από τη ΔΕΘ. Υπενθυμίζοντας σε όλους ότι ως νομιμόφρων πολίτης έχει κάθε δικαίωμα να εμφανίζεται αγέρωχος και με ένα ύφος μισοθιγμένου μετά την απόφασή του να μην είναι υποψήφιος στις προσεχείς εκλογές, προλαμβάνοντας ίσως τις αναπότρεπτες εξελίξεις. Τα ψηφοδέλτια της ΝΔ δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμα και όπως είναι φυσικό έχει ανοίξει ολόκληρη κουβέντα σχετικά με το εάν θα πρέπει να περιλαμβάνονται σε αυτά εκείνοι οι οποίοι έχουν σκανδαλίσει τον κόσμο με την έκνομη (;) ή νόμιμη μεν, ανήθικη δε συμπεριφορά τους. Περιφέρονται άπαντες διαλαλώντας την άποψη τους πως έχουν κάθε δικαίωμα και κανέναν ηθικό φραγμό στο να ξαναριχτούν στον εκλογικό αγώνα, έχοντας αρχίσει μάλιστα πολλοί από αυτούς ήδη την προεκλογική εκστρατεία τους. Σαν να παίζουμε εκείνο το παιχνίδι ανηλίκων με τις «μουσικές καρέκλες» και καθώς έχουν αρχίσει τα προεκλογικά όργανα, περιμένουν να ακούσουν τη λήξη του πρώτου γύρου αποφάσεων (κατάρτιση ψηφοδελτίων) προκειμένου να δουν ποιος θα είναι ο άτυχος, ποιος θα μείνει όρθιος και μακριά από την καρέκλα.

Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Από τη μια μεριά ο ίδιος ο πρωθυπουργός τους έχει δώσει ένα πρώτης τάξεως επιχείρημα με την έως τώρα ανοχή του. Κανείς δεν έχει κριθεί ένοχος για τίποτα μέσα από τις τόσες διαδικασίες που έλαβαν χώρα την τελευταία περίοδο. Κανείς δεν φταίει για το Βατοπαίδι, κανείς για τη Siemens, κανείς για το ακτοπλοϊκό χάλι του Αιγαίου, κανείς για τις πυρκαγιές στην Ηλεία πέρσι, κανείς για τα ομόλογα. Οπότε, εφόσον είναι άπαντες αθώοι, γιατί να μην συμμετέχουν κανονικά; Φταίει ο κύριος Καραμανλής που δεν πήρε όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε όλοι τους να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη με έναν τρόπο που θα έπειθε την κοινή γνώμη και όχι με αυτήν την παρωδία που όλοι μας, κατ’ εξακολούθηση παρακολουθήσαμε. Κι έχουμε τώρα μια στρατιά διακηρυγμένα αθώων στελεχών, που στην ουσία όμως δεν έχουν πείσει κανέναν που δεν φοράει παραταξιακές παρωπίδες να χρησιμοποιούν αυτό το λογικότατο, αλλά και τόσο χυδαίο στην συγκεκριμένη περίπτωση επιχείρημα. Βγάζοντας τη γλώσσα κιόλας σε όλα τα κορόιδα που τους έχουμε ανεχθεί, αντί τουλάχιστον να σιωπούν, απολαμβάνοντας τα τόσα οφέλη, σπίτια, βίλες, κότερα, που έχουν αποκομίσει από την ενασχόληση τους με το «κοινό καλό» και το «εθνικό συμφέρον».  Και όσοι από αυτούς είναι πραγματικά αθώοι, θα μείνουν δια βίου με μια κηλίδα στην πολιτική τους σταδιοδρομία εξαιτίας του τρόπου που επιλέχθηκε να σκεπαστούν στα γρήγορα οι πομπές τους.

Έτσι όμως όπως έχει χειριστεί ο πρωθυπουργός αυτές τις διάφορες υποθέσεις μέχρι τώρα (με την ανοχή του προκειμένου να μην χάσει την κυβερνητική πλειοψηφία δηλαδή), πόσο υποκριτικό θα ήταν τώρα να τους αφήσει απ’ έξω, χρεώνοντας τους κάτι που ο ίδιος έως τώρα δεν αναγνώριζε; Ο Ιούδας ο ίδιος θα του έσφιγγε το χέρι. Εκτός εάν ανήκει και αυτό στην λογική του «έσφαλα», που εγκαινίασε στη ΔΕΘ.

Εάν πάλι ο πρωθυπουργός έχει αποφασίσει να απομακρύνει τα ανεπαρκή στελέχη του, τότε μέχρι που θα φτάσει; Θα είναι μόνον οι άμεσα εμπλεκόμενοι σε σκανδαλολογία ή θα καρατομήσει και λοιπές ανεπάρκειες; Και εάν επιμείνει στο δεύτερο σενάριο, ποιοι άλλοι θα κριθούν ως επιβλαβείς; Ο κ. Δένδιας θα παραμείνει, παρά τα ανύπαρκτα πολιτικά αντανακλαστικά του (μερικοί θα μπορούσαν να μιλήσουν και για δόλο) στην υπόθεση Siemens; Ο κ. Μαρκογιαννάκης, με τις γνωστές ταραχώδεις συνέπειες τις υπουργίας του; Ο κ. Αλογοσκούφης ή ο κ. Παπαθανασίου, με τις φρικτές επιδόσεις τους στους οικονομικούς δείκτες; Ο αθώος κ. Παυλίδης; Μα φυσικά και δεν πρόκειται να φτάσει βαθιά ο Καραμανλής, θα απομακρύνει μόνο τους αναγκαίους εκείνους για να επιβάλει σαν δημόσια αίσθηση την εικόνα του τιμωρού ενάντια στη διαφθορά, την εικόνα του «καθαρά χέρια», που ακόμα πασχίζει να προτάσσει ως βασική του μέριμνα. Και η πρεμούρα που τους έχει πιάσει τώρα, ενώ τόσο καιρό βασίζονταν επάνω τους προκειμένου να μην απολέσουν τη γλυκιά καρέκλα της εξουσίας, να τους απομακρύνουν κατά το δυνατόν αναίμακτα και τόσο χυδαία υποκριτικά, δεν συνιστά αναγνώριση λαθών, αλλά στυγνή ανθρωποφαγία εν ονόματι του εθνικού συμφέροντος, που τόσο άξαφνα θυμήθηκαν.

Advertisements