Πολιτικοί και περιβάλλον (Ποιον σίγουρα δεν θα ψηφίσω)

alogomouris1alogomouris2

kountoura1kountoura2

mpotopoulos1

zouni

Τους ακούω όλους, μέρες τώρα. Μα βίτσιο μπορεί να το πει κανείς, μα τρομολαγνεία, όπως και να έχει τους παρακολουθώ καθημερινά, στα δελτία, στις εφημερίδες, όπου σταθώ κι όπου βρεθώ. Δεν θέλω να είμαι αδιάφορος και απολιτικός,  με αποτέλεσμα, να ψάχνω κάποιον απεγνωσμένα να με πείσει ότι αξίζει την ψήφο μου. Και να πω την αλήθεια δεν έχω δει και τίποτα αξιόλογο. Σίγουρα όμως, έχω βρει αρκετούς λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να ψηφίσω κάποιους απ’ αυτούς. Και ειδικά όταν αισθάνομαι πως μερικοί με κοροϊδεύουν.

Προ αρκετών ημερών άρχισαν να καταφθάνουν στο σπίτι μου τα πρώτα φυλλάδια των πολιτικών με την αφεντομουτσουνάρα τους. Πολλά από αυτά μάλιστα έρχονταν με το όνομα μου τυπωμένο στην ετικέτα και μπορώ να βεβαιώσω τους πάντες πως δεν ανήκω σε καμιά παράταξη, δεν είμαι γραμμένος τουλάχιστον σε κανένα κατάστιχο. Και να πω την αλήθεια άρχισα να προσβάλλομαι όταν λάμβανα αλληλογραφία από το ΛΑΟΣ, από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ κλπ. Από που κι ως που πρέπει να τίθεται η οποιαδήποτε υπόνοια στον οποιονδήποτε γείτονά μου σχετικά με τις πολιτικές μου προτιμήσεις, ειδικά όταν αυτές τις εκφράζω, παραταξιακά τουλάχιστον, αυστηρά και μόνον στην κάλπη. Αν μιλούσαμε για προσωπικά δεδομένα και λοιπά τέτοια πολιτισμένα, έχω την αίσθηση ότι μπορεί να είχαμε πάρα πολλά να πούμε. Για να μην παραλείψουμε και τα δεκάδες sms που κατακλύζουν τα κινητά όλων αυτές τις μέρες. Τουλάχιστον όμως αυτά είναι πιο προσωπικά και δεν μολύνουν το περιβάλλον.

Τέλος πάντων, αρχικά δεν έδωσα μεγάλη σημασία και πέταγα τα φυλλάδια απευθείας στη σακούλα της ανακύκλωσης. Όταν όμως αυτά άρχισαν να πληθαίνουν επικίνδυνα, τότε πραγματικά αισθάνθηκα ότι ζω ένα θέατρο παραλόγου. Όλος αυτός ο θίασος που ευαγγελίζεται την προστασία του περιβάλλοντος, με πλημμυρίζει με φυλλάδια επί φυλλαδίων, όχι μόνο εμένα, πολυκατοικίες, τετράγωνα, συνοικίες ολόκληρες. Δέντρα επί δέντρων στο πιεστήριο για να φανούν τα μούτρα των φαύλων που τόσο απροκάλυπτα φανερώνουν την ασυνέπεια μεταξύ λόγων και έργων, μεταξύ θεωρίας και πράξης. Και τότε σκέφτηκα να κάνω αυτήν τη δημοσίευση, για όσους την δουν, με τα φυλλάδια που έχω μαζέψει τις τελευταίες δυο μέρες και υπόσχομαι να ανεβάσω και όσα ακόμα λάβω μέχρι να φύγω για εκλογές.

Δύο του ΠΑΣΟΚ και δύο τις ΝΔ έχω μέχρι τώρα στα χέρια μου. Έχω λάβει κι άλλα, από άλλους χώρους, αλλά καθότι τα πέταξα, δεν θα τα αναφέρω. Απλά σημειώνω με ενδιαφέρον ότι τα φυλλάδια της ΝΔ ήρθαν σε φάκελο, με τα ψηφοδέλτια της περιφέρειας καθενός διαφημιζομένου σε τρία αντίτυπα και με το σταυρό ήδη έτοιμο! Ορκίζομαι, δεν τα σημάδεψα εγώ! Τι να πει κανείς… 50 χρόνια πίσω από τα πρόβατα….

Advertisements

Αλφάβητο (Να φύγετε, να πάτε αλλού!)

stathis lakoshttp://www.enet.gr/?i=news.el.gallery&id=49&m=33005#gallery-item-container

xatzopoulos ntayrantismenoshttp://www.tanea.gr/default.asp?pid=48&albid=2373#photoDetails

Το μόνο σχετικά κοινά αποδεκτό γεγονός των ημερών μας είναι ότι ο πλούτος περιορίζεται. Μια η απληστία, μια η δημιουργία εικονικού, επίπλαστου πλούτου έξω από κάθε έλεγχο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, με τα χρηματιστήρια να κάνουν τραμπάλα από την μια μέρα στην άλλη σαν να ξέσπασε πόλεμος και τα πάντα να καταρρέουν, όλα μαζί έχουν συντελέσει στην πεποίθηση της γενικής οικονομικής κάμψης. Αναπόφευκτο ή όχι (η διαμάχη σε θεωρητικό επίπεδο δεν έχει καταλήξει με σαφή επιχειρήματα), η κατάσταση αυτή δημιουργεί τις επιπτώσεις που όλοι αντιλαμβανόμαστε στην καθημερινότητά μας στον χώρο της πραγματικής οικονομίας. Οι ασθενέστερες (και πληθυσμιακά μεγαλύτερες) κοινωνικές τάξεις συμπιέζονται οικονομικά ιδιαίτερα άνισα και βασικός στόχος του οποιουδήποτε κοινωνικού κράτους είναι να επέμβει και να μην αφήσει την επαπειλούμενη εξαχρείωση να εκδηλωθεί.

Σε τέτοιες ώρες, η πολιτική επανέρχεται στο προσκήνιο, ως ρυθμιστής των κοινωνικών εντάσεων που αναπτύσσονται και επικουρώντας την προσπάθεια ανακούφισης των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων και ενδυνάμωσης της παραγωγικής ικανότητας της οικονομίας. Οι ήδη έχοντες πλούτο διαθέτουν και τα κατάλληλα μέσα για να εξασφαλίσουν πως η οικονομική συρρίκνωση δεν θα επηρεάσει την δική τους ευημερία. Αυτό στις μέρες μας είναι δεδομένη πεποίθηση, όσο κι αν οι ακριβείς διασυνδέσεις διαφεύγουν της κοινής αντίληψης. Επομένως η πολιτική επεμβαίνει και δεν αφήνει το μερίδιο του χαμένου πλούτου να αφορά (όχι ολόκληρο τουλάχιστον) τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες, όπως είναι οι, κατά παράδοση νομοταγείς ας σημειωθεί, μισθωτοί και συνταξιούχοι. Αυτά στη θεωρία. Σαν να ανακαλύπτουμε ξανά το αλφάβητο της κοινής λογικής προκειμένου να ομονοήσουμε στα στοιχειώδη.

Ας δούμε όμως ποιος εξυπηρετεί τι και ποιον με ένα και μόνο παράδειγμα, για να μην μακρηγορούμε. Ο πρωθυπουργός από το βήμα της ΔΕΘ παρουσίασε ως πρόταση της παράταξής του με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, μεταξύ των άλλων, το πάγωμα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Το εθνικό συμφέρον θα εξυπηρετηθεί, κατά την άποψη εκείνου και της παράταξής του, εάν το βάρος της κάμψης το φέρει η πλατιά λαϊκή μάζα των μισθωτών και συνταξιούχων (και ψηφοφόρων τους κατά ένα μεγάλο μέρος, κατά ελληνικό παράδοξο) και όχι, έστω, να μοιραστεί ισοβαρώς μεταξύ όλων. Μάλλον αντίθετα απ’ ό,τι η θεωρία μιας πολιτισμένης κοινωνίας επιτάσσει. Κι έπειτα αναρωτιόμαστε όλοι μας πώς έχουμε γίνει ζούγκλα και τριτοκοσμικό κράτος.

Η πολλή αβρότητα απέναντι σε τέτοια ξετσιπωσιά πραγματικά μου φαντάζει άκαιρη ως σχόλιο. Εν ολίγοις, είναι θρασύ να ζητάτε κύριοι πάγωμα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και συμπίεση της πραγματικής, φυτοζωικής τους αμοιβής χωρίς κάποιο έστω αντάλλαγμα από την απέναντι πλευρά. Ειδικά τη στιγμή που δεν έχουμε μάθει πόσο τελικά έχει ζημιωθεί το Δημόσιο από το Βατοπαίδι, τους φόρους που κομψά και νομοταγώς απέφυγε  ο κύριος Βουλγαράκης, πόσα λεφτά θα χρωστούσε στο ΙΚΑ ο κ. Μαγγίνας εάν είχε δηλωμένους τους «φιλοξενούμενούς» του αλλοδαπούς, πόσα έχουν δαπανηθεί στις υπερκοστολογήσεις δημοσίων προμηθειών και έργων, πόσο αποτιμάται το φαγοπότι της SIEMENS. Ενόσω τα σκάνδαλα διαδέχονται με καταιγιστικό ρυθμό το ένα το άλλο, σε σημείο ώστε στο τέλος να μην θυμόμαστε τίποτα μέσα στον γενικό αχταρμά (πρωτότυπη και ριψοκίνδυνη επικοινωνιακή τακτική), είναι θρασύ, άνανδρο και μικρόψυχο τόσο ξεδιάντροπα να ρητορείτε περί του αντιθέτου, εξαπατώντας όσους, καλόπιστα ή απλά κατά παράδοση, σας υποστηρίζουν. Και ενάντια σε κάθε βασική αρχή της θεωρίας του κοινωνικού κράτους, απλά να ζητάτε κι άλλη υπομονή από τις πλατείες μάζες υπό τον ζυγό των δικών σας αποφάσεων, ώστε να μην θιγούν τα συμφέροντα γνωστών καστών.

Στην εποχή της απαξίωσης της πολιτικής ως μεθόδου ανακούφισης των κοινωνικών ανισοτήτων και ως διαδικασίας προάσπισης του πραγματικού εθνικού συμφέροντος, θα πρέπει να φανείτε πολύ ειλικρινέστεροι σε σχέση με τους απλούς πιθηκισμούς μπροστά στα μάτια των αόρατων χειριστών της ξύλινης γλώσσας σας. Απλά και κατανοητά, επιτέλους, να φύγετε, να πάτε αλλού!

Μουσικές καρέκλες

ορνερακης

http://www.tanea.gr

μητροπουλοςhttp://www.tanea.gr

«Ήμουν και θα είμαι πάντα στρατιώτης της παράταξης», δήλωνε το Σαββατοκύριακο ο Γ. Βουλγαράκης από τη ΔΕΘ. Υπενθυμίζοντας σε όλους ότι ως νομιμόφρων πολίτης έχει κάθε δικαίωμα να εμφανίζεται αγέρωχος και με ένα ύφος μισοθιγμένου μετά την απόφασή του να μην είναι υποψήφιος στις προσεχείς εκλογές, προλαμβάνοντας ίσως τις αναπότρεπτες εξελίξεις. Τα ψηφοδέλτια της ΝΔ δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμα και όπως είναι φυσικό έχει ανοίξει ολόκληρη κουβέντα σχετικά με το εάν θα πρέπει να περιλαμβάνονται σε αυτά εκείνοι οι οποίοι έχουν σκανδαλίσει τον κόσμο με την έκνομη (;) ή νόμιμη μεν, ανήθικη δε συμπεριφορά τους. Περιφέρονται άπαντες διαλαλώντας την άποψη τους πως έχουν κάθε δικαίωμα και κανέναν ηθικό φραγμό στο να ξαναριχτούν στον εκλογικό αγώνα, έχοντας αρχίσει μάλιστα πολλοί από αυτούς ήδη την προεκλογική εκστρατεία τους. Σαν να παίζουμε εκείνο το παιχνίδι ανηλίκων με τις «μουσικές καρέκλες» και καθώς έχουν αρχίσει τα προεκλογικά όργανα, περιμένουν να ακούσουν τη λήξη του πρώτου γύρου αποφάσεων (κατάρτιση ψηφοδελτίων) προκειμένου να δουν ποιος θα είναι ο άτυχος, ποιος θα μείνει όρθιος και μακριά από την καρέκλα.

Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Από τη μια μεριά ο ίδιος ο πρωθυπουργός τους έχει δώσει ένα πρώτης τάξεως επιχείρημα με την έως τώρα ανοχή του. Κανείς δεν έχει κριθεί ένοχος για τίποτα μέσα από τις τόσες διαδικασίες που έλαβαν χώρα την τελευταία περίοδο. Κανείς δεν φταίει για το Βατοπαίδι, κανείς για τη Siemens, κανείς για το ακτοπλοϊκό χάλι του Αιγαίου, κανείς για τις πυρκαγιές στην Ηλεία πέρσι, κανείς για τα ομόλογα. Οπότε, εφόσον είναι άπαντες αθώοι, γιατί να μην συμμετέχουν κανονικά; Φταίει ο κύριος Καραμανλής που δεν πήρε όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε όλοι τους να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη με έναν τρόπο που θα έπειθε την κοινή γνώμη και όχι με αυτήν την παρωδία που όλοι μας, κατ’ εξακολούθηση παρακολουθήσαμε. Κι έχουμε τώρα μια στρατιά διακηρυγμένα αθώων στελεχών, που στην ουσία όμως δεν έχουν πείσει κανέναν που δεν φοράει παραταξιακές παρωπίδες να χρησιμοποιούν αυτό το λογικότατο, αλλά και τόσο χυδαίο στην συγκεκριμένη περίπτωση επιχείρημα. Βγάζοντας τη γλώσσα κιόλας σε όλα τα κορόιδα που τους έχουμε ανεχθεί, αντί τουλάχιστον να σιωπούν, απολαμβάνοντας τα τόσα οφέλη, σπίτια, βίλες, κότερα, που έχουν αποκομίσει από την ενασχόληση τους με το «κοινό καλό» και το «εθνικό συμφέρον».  Και όσοι από αυτούς είναι πραγματικά αθώοι, θα μείνουν δια βίου με μια κηλίδα στην πολιτική τους σταδιοδρομία εξαιτίας του τρόπου που επιλέχθηκε να σκεπαστούν στα γρήγορα οι πομπές τους.

Έτσι όμως όπως έχει χειριστεί ο πρωθυπουργός αυτές τις διάφορες υποθέσεις μέχρι τώρα (με την ανοχή του προκειμένου να μην χάσει την κυβερνητική πλειοψηφία δηλαδή), πόσο υποκριτικό θα ήταν τώρα να τους αφήσει απ’ έξω, χρεώνοντας τους κάτι που ο ίδιος έως τώρα δεν αναγνώριζε; Ο Ιούδας ο ίδιος θα του έσφιγγε το χέρι. Εκτός εάν ανήκει και αυτό στην λογική του «έσφαλα», που εγκαινίασε στη ΔΕΘ.

Εάν πάλι ο πρωθυπουργός έχει αποφασίσει να απομακρύνει τα ανεπαρκή στελέχη του, τότε μέχρι που θα φτάσει; Θα είναι μόνον οι άμεσα εμπλεκόμενοι σε σκανδαλολογία ή θα καρατομήσει και λοιπές ανεπάρκειες; Και εάν επιμείνει στο δεύτερο σενάριο, ποιοι άλλοι θα κριθούν ως επιβλαβείς; Ο κ. Δένδιας θα παραμείνει, παρά τα ανύπαρκτα πολιτικά αντανακλαστικά του (μερικοί θα μπορούσαν να μιλήσουν και για δόλο) στην υπόθεση Siemens; Ο κ. Μαρκογιαννάκης, με τις γνωστές ταραχώδεις συνέπειες τις υπουργίας του; Ο κ. Αλογοσκούφης ή ο κ. Παπαθανασίου, με τις φρικτές επιδόσεις τους στους οικονομικούς δείκτες; Ο αθώος κ. Παυλίδης; Μα φυσικά και δεν πρόκειται να φτάσει βαθιά ο Καραμανλής, θα απομακρύνει μόνο τους αναγκαίους εκείνους για να επιβάλει σαν δημόσια αίσθηση την εικόνα του τιμωρού ενάντια στη διαφθορά, την εικόνα του «καθαρά χέρια», που ακόμα πασχίζει να προτάσσει ως βασική του μέριμνα. Και η πρεμούρα που τους έχει πιάσει τώρα, ενώ τόσο καιρό βασίζονταν επάνω τους προκειμένου να μην απολέσουν τη γλυκιά καρέκλα της εξουσίας, να τους απομακρύνουν κατά το δυνατόν αναίμακτα και τόσο χυδαία υποκριτικά, δεν συνιστά αναγνώριση λαθών, αλλά στυγνή ανθρωποφαγία εν ονόματι του εθνικού συμφέροντος, που τόσο άξαφνα θυμήθηκαν.

Γεννητούρια!! (Όταν ο Μαυρογιαλούρος γιορτάζει)

mavrogialourosBG

μαυρογιαλουρος

Ω χαρές και γλέντια! Η νύφη η περιζήτητη και αμφίβολη μέχρι την τελευταία στιγμή, μας έκανε την τιμή και γκαστρώθηκε, κατά το κοινώς λεγόμενο. Η κάλπη είναι έγκυος λοιπόν (όπως τόσο συχνά μας πληροφορούν, άλλοι με τη χαρά του καρπερού πατέρα και άλλοι με τη λύπη του απατημένου εραστή) και τα γεννητούρια θα τα δούμε στις 4 Οκτωβρίου. Ήδη άρχισαν οι ομοβροντίες του γλεντιού των αλληλοκαταγγελιών για τα σημερινά χάλια μας στα δελτία των 20:00, προφανώς για να εορτάσουμε με πάσα επισημότητα το χαρμόσυνο γεγονός. Η εμπρηστική πολιτική του Καραμανλή θα λάβει ή τέλος ή νωπή λαϊκή εντολή για να συνεχίσει το θεάρεστο έργο της. Ίσως ο τσιμεντοποιητής κ. Σουφλιάς να φοβόταν την κατακραυγή από τις περιφράξεις και τα θεμέλια που θα πέσουν νομοτελειακά στα φρεσκοκαμένα περίχωρα της Αττικής και να επέμενε τόσο παθιασμένα σε αυτό το σενάριο, τη στιγμή που όλη η παράταξη της ΝΔ είχε ανοίξει εμφύλιο γύρω από το θέμα των πρόωρων εκλογών.

Παρά τα διάφορα δημοσκοπικά σενάρια και πολιτικές εκτιμήσεις (μια ενδιαφέρουσα από αυτές προβλέπει μη αυτοδυναμία ΠΑΣΟΚ και συνεργασία ΝΔ και ΛΑΟΣ προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση…) και άσχετα εάν η πρόθεση του Καραμανλή είναι το καλό της χώρας ή ίσως να απαλλαχθεί από το κουραστικό καθήκον της διακυβέρνησής της και δη υπό τις επικαλούμενες συνθήκες, η κίνηση του είναι το μόνο απολύτως τίμιο πράγμα που έχει πράξει ως πολιτικός ηγέτης. Και οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε ότι τη στιγμή που μεγάλο μέρος της παράταξης του και πολλά πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησης του είχαν αντιταχθεί στο σενάριο που σημαίνει και πιθανότατη οικειοθελή απώλεια της εξουσίας τους έξι μήνες νωρίτερα του προβλεπομένου, εκείνος είχε το ήθος έστω και την ύστατη στιγμή να αναγνωρίσει ότι πραγματικά έχουμε πιάσει πάτο.

Ίσως πάλι να εκτιμά ότι η, ασυνήθιστη ομολογουμένως, κίνηση του να προσφύγει στη λαϊκή ετυμηγορία παρά τις αντιξοότητες και τις αντιδράσεις θα ενισχύσει το προφίλ του ως ηγέτη και άφοβου υπερασπιστή των λαϊκών συμφερόντων ενάντια στην αναρχία που θα προκύψει εάν απολέσουν την εξουσία, όπως επίμονα προσπαθεί εδώ και καιρό να μας πείσει σύσσωμη η παράταξή του. Έχει βάσιμους λόγους να πιστεύει (καθότι οι δημοσκοπήσεις έτσι αποκαλύπτουν ή επιτάσσουν) ότι μπορεί να πάρει το παιχνίδι πάνω του και προσωποκεντρικά να κερδίσει ακόμα μια φορά τον αντίπαλό του. Θα δούμε.

Μέσα στον βομβαρδισμό δηλώσεων και λοιπών γαβγισμάτων που ακολούθησε στα τηλεοπτικά παράθυρα των δελτίων, δύο περιπτώσεις μου έκαναν μεγάλη εντύπωση. Η πρώτη έχει να κάνει με τον κ. Μεϊμαράκη και την εμφάνισή του στο δελτίο ειδήσεων του Mega όπου μεταξύ άλλων δήλωνε: «Είναι η μεγάλη μας προσφορά στους νέους αυτού του τόπου τα προγράμματα ΕΣΠΑ και οι επιδοτήσεις που πετυχαίνουν οι νέοι ελεύθεροι επαγγελματίες, πατάσσοντας έτσι και την ανεργία». Το αυτονόητο δηλαδή, ειδικά από τη στιγμή που τα χρήματα δεν βγαίνουν από τον κρατικό κορβανά αλλά από τα ευρωπαϊκά ταμεία, εκείνοι μας το κάνουν δώρο… Εκεί που σταματά η λογική δεν ξεκινά μόνο ο στρατός, αλλά και η επιχειρηματολογία των στελεχών της ΝΔ. Είναι η μεγάλη τους προσφορά που τα χρήματα αυτά ίσως τα δώσουν τελικά, με τα όσα χίλια μύρια ζόρια και εξυπηρετήσεις, στους κατά τεκμήριο δικαιούχους και θα μας κάνουν την εξαιρετικά μεγάλη χάρη, καθότι και δύσκολοι καιροί, να μην τα καταβροχθίσουν κι αυτά μεταξύ τους. Ενδεικτικότατο της ειλικρίνειας που μερικές φορές η ανοησία μόνο φανερώνει, ότι η μεγάλη τους προσφορά είναι το ευρωπαϊκό αυτονόητο. Με ένα ολόψυχο φάσκελο, ευχαριστούμε.

Η δεύτερη περιπτωσάρα ήταν ο κομψευόμενος κ. Αβραμόπουλος στο δελτίο ειδήσεων της αμερόληπτης ΝΕΤ. Δηλώνοντας δημοσίως μέχρι προχθές ενάντια στις εκλογές, βγήκε να υπεραμυνθεί της αντίθετης επιλογής του αρχηγού του, ως γνήσιος τζέντλεμαν, ασχέτως αν πολιτικά αυτή η στάση καταδεικνύει ερμαφροδιτισμό. Στον ενθουσιασμό του ως άξιου  μαχητή υπέρ της παράταξης δήλωνε: «Είναι στο χέρι μας να πείσουμε τον κόσμο μέσα στον ερχόμενο μήνα να μας εμπιστευθεί ξανά, εκθέτοντας με σαφήνεια το πρόγραμμά μας και αναλύοντας διεξοδικά τις θέσεις μας». Δεύτερη ανάγνωση: είναι στο χέρι μας να αποκοιμίσουμε με ακατάσχετη μπουρδολογία για τα χάλια μας την κοινή γνώμη, ώστε να την τουμπάρουμε ξανά. Σαν να ήμαστε απολύτως ηλίθιοι και να μην καταλαβαίνουμε πρακτικά και καθημερινά τα απερίγραπτα αποτελέσματα της πολιτικής τους και να τους περιμένουμε ως από μηχανής θεούς, αυτούς τους ήδη γνωστούς, να μας φλομώσουν επί ένα μήνα με τα υπέροχα «θα σας… εξαφανίσομεν», του αείμνηστου Κωνσταντάρα. Μαυρογιαλούροι ακόμα, πενήντα χρόνια μετά…