Ασυνεπές αντίο (θέλει η πουτάνα να κρυφτεί…)

2009-10-05

2009-10-05-2

ContentSegment_12449138$W380_H500_R0_P0_S1_V1$Jpg

2

3

4πηγή: http://www.tanea.gr

Η ΝΔ συνετρίβη, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Ο λαός απεφάνθη και επιτέλους, έπειτα από χρόνια κοροϊδία και εμπαιγμό, αποφάσισε να απαλλαγεί από την γάγγραινα της ανάλγητης και, κυρίως, ιδιοτελούς εξουσίας τους. Η μεγαλύτερη μεταπολιτευτική ήττα της συντηρητικής παράταξης προκάλεσε και την παραίτηση του αρχηγού της κ. Καραμανλή. Μέχρις εδώ όλα καλά, φυσιολογικά και αναμενόμενα. Προανήγγειλε λοιπόν ο κ. Καραμανλής τις ενέργειες εκείνες που θα οδηγήσουν την παράταξή του σε έκτακτο συνέδριο προκειμένου να αναδειχθεί ο νέος αρχηγός του κόμματος, θέτοντας όμως εαυτόν εκτός διαδικασίας εκλογής, δηλαδή ουσιαστικά παραιτούμενος. Και πάλι μέχρις εδώ όλα καλά, καθώς δεν τον υποχρεώνει κανείς να συνεχίσει στον άχαρο ρόλο του ανδρείκελου εξουσίας.

Κανείς όντως, πλην του εαυτού του. Και να εξηγήσω τι εννοώ. Ο κ. Καραμανλής είχε δηλώσει σαφώς προς πάσα κατεύθυνση και σαφώς πριν τις εκλογές πως ακόμα και σε περίπτωση ήττας στις εκλογές, θα συνεχίσει να ηγείται της παράταξής του, εφόσον βεβαίως ο κόσμος της τον θέλει και εξακολουθεί να τον θεωρεί χρήσιμο. Ενίσχυσε έτσι το ενωτικό του και αρχηγικό του προφίλ σε μια ύστατη προσπάθειά του να περισώσει ό,τι μπορεί. Όμως, το να δηλώνεις δημοσίως κάποια πράγματα σε δεσμεύει σχετικά με τις κατοπινές αποφάσεις και ενέργειες σου, αν θέλεις βεβαίως να έχεις μια στοιχειώδη συνάφεια μεταξύ λόγων και έργων. Στην προκειμένη περίπτωση, μια τέτοια δήλωση σημαίνει, με το δικό μου μυαλό τουλάχιστον, πως θα περίμενε κανείς να θέσει εαυτόν στη διάθεση της παράταξής του, προκηρύσσοντας όντως το συνέδριο και θέτοντας υποψηφιότητα προκειμένου να επιτρέψει στους οπαδούς της παράταξής του να αποφασίσουν αν τους είναι ακόμα χρήσιμος και αρεστός, όπως δηλαδή δήλωνε λιγότερο από μια εβδομάδα πριν. Αντ’ αυτού, ο ίδιος επέλεξε να παραιτηθεί, δίνοντας την σκυτάλη σε κάποιον άλλον ώστε να αποφύγει, κατά τα φαινόμενα μια δεύτερη, τόσο σύντομη χρονικά, ήττα. Ερχόμενος όμως σε ασυνέπεια για ακόμα μια φορά σε ό,τι δήλωνε πριν λίγες μόλις μέρες. Ακόμα και τώρα, η ασυνέπεια του κ. Καραμανλή, κύριο χαρακτηριστικό της πολιτικής του, επανέρχεται ηχηρά στο προσκήνιο σαν ύστατο πολιτικό αντίο. Πλέον, οι ωραιοποιήσεις περί μεγάλου ηγέτη που διευκολύνει την παράταξή του και λοιπά κομψά αντίο, δεν επαρκούν για να αποκρύψουν τη διαφορά λόγων και έργων του κ. Καραμανλή, δηλαδή το ψέμα.

Όπως και να έχει όμως, η αλήθεια των συναισθημάτων σε έντονες στιγμές, δεν διαφαίνεται μέσω λεγουμένων αλλά κυρίως από τα πρόσωπα, τα βλέμματα. Οι συσπάσεις, η ένταση, το άγχος, η χαρά ή η λύπη, όλα διαγράφονται σαφέστερα στα βλέμματα και τα πρόσωπα παρά στα όποια λόγια. Και ενώ έβλεπε κανείς τον Κώστα Καραμανλή να είναι εμφανώς σκυθρωπός και σκεφτικός (λογικό είναι σε καθαρά ανθρώπινο επίπεδο), έβλεπε κανείς και την κα. Μπακογιάννη να προσπαθεί μετά βίας να κρύψει μια λάμψη στο πρόσωπό της. Αν υπήρχε αλήθεια κάποιο πλάνο από παρακάμερα της κας. Μπακογιάννη την ώρα που ο πρώην πρωθυπουργός ανακοίνωνε τις αποφάσεις του, έχω την αίσθηση ότι θα είχαμε ενδιαφέροντα ευρήματα. Πριν τις όποιες, προεξοφλημένες προφανώς, δηλώσεις, υπήρχαν άτομα που στο βλέμμα τους, στο πρόσωπό τους δεν διέκρινες την ίδια λύπη, αγωνία και προβληματισμό σε σχέση με τους υπολοίπους. Αντίθετα, μια άγρια, πληγωμένη χαρά σαν να ανάβλυζε από κάπου, σαν η ήττα να μην είναι ίδια για όλους. Ούτε ο κ. Αβραμόπουλος μου φάνηκε ιδιαίτερα στεναχωρημένος, μάλλον σαν έτοιμος από καιρό… Το πρώτο πράγμα που σκεφτήκαμε όσοι παρακολουθούσαμε (καμιά δεκαριά άτομα) τις στιγμές εκείνες από τις τηλεοράσεις ήταν ομοφώνως: θέλει η πουτάνα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει…

Advertisements