Ασκήσεις διαχείρισης χρόνου

Είναι κάτι μέρες που ειλικρινά δεν καταλαβαίνεις που πήγαν. Όπως η σημερινή ας πούμε. Σηκώθηκα ως συνήθως, στις 07:30. Πρωινό και λοιπές ασχολίες, οδήγηση υπό καθεστώς κυκλοφοριακού, όπως κάθε μέρα, και 09:10 χτυπάω κάρτα. Δουλειά, δουλειά, δουλειά, 17:10, σηκώνομαι να φύγω. Έμπλεξα όμως σε μια συζήτηση με τους συναδέλφους σχετικά με την ανασφάλεια της εργασίας μας και αφού «ανταλλάξαμε απόψεις» σχετικά με μια επικείμενη απεργία, χωρίσαμε τους δρόμους μας στις 18:00. Κυκλοφοριακό χάος στο δρόμο, μια απόσταση που υπό νορμάλ συνθήκες θες το πολύ ένα τέταρτο, τώρα κοντεύει τη μία ώρα: δεν κινείται τίποτα. 19:15 έχω παρκάρει κιόλας, μακαρίζοντας την τύχη μου που η διαδικασία μου πήρε 10 λεπτά, έχω κι εδώ κάτι εξωπραγματικά ρεκόρ.

Με το που μπαίνω στο σπίτι, το τηλέφωνο χτυπά: ο πατέρας και έχει και όρεξη για κουβέντα. Αφού του έχω αποστερήσει τη συντροφιά μου, καθώς μένουμε σε διαφορετικές πόλεις, οι τηλεφωνικές μας συνδιαλέξεις μπορούν να γίνουν και μακροσκελείς, ανθρώπινο είναι. Ο χρόνος όμως ούτε ανθρώπινος είναι, ούτε την ίδια κατανόηση έχει, αφού ό,τι και να σου συμβαίνει βρε παιδάκι μου, το καλύτερο ή το χειρότερο, αυτός πάντα του κεφαλιού του κάνει και δεν συμβαδίζει με το ρυθμό σου ποτέ, καμιά απόκλιση. Έτσι, στις 19:45 αποχαιρέτησα τον πατέρα μου, έβαλα τη φόρμα μου και κίνησα κατά το γυμναστήριο που έχω εντάξει δις εβδομαδιαίως στο πρόγραμμα, το σύστησε και ο γιατρός άλλωστε.

21:00 ήμουν πίσω στο σπίτι, κατάκοπος και καταϊδρωμένος. Σύρθηκα μέχρι το μπάνιο για να εξανθρωπιστώ και πάλι και 21:30 έτρωγα το φαΐ που μου είχε πάρει χθες όλο το απόγευμα να το ψωνίσω και να το μαγειρέψω (άλλη μια χαμένη μέρα). 22:00 λοιπόν και πιάνω τον εαυτό μου να λαγοκοιμάται με ένα παράπονο όμως μπροστά από την φλύαρη τηλεόραση. Πού πήγε όλη η μέρα; Που χάθηκε όλη η μέρα; Και αν πάλι ήταν μια μέρα μόνο, καλά θα ήταν. Αλλά όταν το ερώτημα αυτό ανακύπτει ολοένα και συχνότερα, φτάνεις να αναρωτιέσαι, που πήγε η ζωή; Και είμαι μόνο 30 χρονών, εργένης χωρίς πολλές υποχρεώσεις. Δηλαδή μετά τι γίνεται; Παιδιά, σκυλιά, γατιά, οικογένειες, φροντιστήρια… Μήπως κάτι δεν πάει καλά εδώ; Ή μήπως έχω ένα απλούστατο πρόβλημα διαχείρισης χρόνου;

Advertisements